Philip Mechanicus

Stof genoeg

Een schoenendoos zonder deksel. Doortrokken van een grote terracottakleurige vochtvlek, die de bodem en bijna een hele zijkant in beslag neemt. Daarin een keur aan souvenirs. Een kleine plastic flacon gevuld met water, en zoals de restanten van rode letters aangeven: holy water from the river Jordan. Het zou net zo goed de soep in kunnen. Een stukje hout, lijkend op een kerstboompiek, opgeraapt op het eiland Bali waar het boven op een bouwsel van geperst papier dienst deed tijdens een lijkverbranding. Kurk van een champagnefles waarin een Franse munt is gestoken. Vaag zijn twee op de kurk geschreven namen zichtbaar. Een schildpad met kleinere schildpad op de rug. Van Chinese speksteen. Een grote verroeste sleutel. Blijkens aanhangend stukje metaal afkomstig van kamer 2. Waar ooit Guillaume Apollinaire en zijn broertje sliepen. In Hotel Le Mal Aimé in Stavelot tussen de Ardeense heuvels. En een schelp.

Verder omgeven door bontgruis. Als je de doos scheef houdt veranderen de voorwerpen van plaats. Droog en schurend geluid. Met de ogen dicht lijkt het al snel op het breken van de golven op de beschoeiing van het Fondamente Nuove. In Venetië. Waar Casanova schipbreuk leed toen hij van het eilandje San Michele kwam, oud en impotent. Op San Michele ligt het kerkhof waar de graven van Sergej Diaghilev, zijn neef Igor Strawinsky, Ezra Pound en de vrouw van Multatuli zijn te vinden. Diaghilev was voorspeld dat hij op het water zou sterven. Daarom ging hij niet mee toen Les Ballets Russes op tournee gingen in Zuid-Amerika. Niet zo verstandig, want op die zeereis werd hem door de Hongaarse Romola de Pulszky zijn minnaar, de grote danser Vaslav Nijinski, ontstolen. Waarom ligt Diaghilev op San Michele? Omdat hij stierf met uitzicht op het Lido, het chique badstrand van Venetië. In 1929.

In 1977 had ik een gesprek met de oude mevrouw De Pulszky. Over Nijinski. In Genève. Hotel du Lac. Of was het Beau Rive? Niet lang daarna heb ik op het zand van het Lido, op een winterse gure dag, die schelp opgeraapt. Waar ongetwijfeld de grote teen van Diaghilev een ogenblik op heeft gestaan.