Economie

Stop de crisis!

Weet u wat het is met die crisis? Het zit vooral tussen de oren. De media praten ons aan dat de situatie hopeloos is, door alleen maar slecht nieuws te brengen. Als alle Nederlanders nu eens zouden doen alsof er niets aan de hand is, dan is de hele recessie snel voorbij. We moeten gewoon wat meer vertrouwen hebben.
Vertrouwen. Dat is precies waar de nieuwe website Stopdecrisis.nl op mikt.
‘Door het terugwinnen van vertrouwen zullen consumenten weer geld uitgeven en ondernemers weer investeren’, schrijven de bedenkers van de site verwachtingsvol. Oprichters zijn oud-minister Willem Vermeend en Henk Keilman, ondernemer en voorzitter van het bestuur van de Nederlandse Vegetariërsbond. ‘De mens heeft de crisis veroorzaakt’, weet Keilman, ‘de mens kan die ook weer oplossen.’
Dat is nog eens logica waar we wat aan hebben. De kleuter heeft de Ming-vaas kapotgegooid, de kleuter kan de scherven dus ook weer lijmen.
Wouter Bos had de eer om de nieuwe website te openen. Er waren hapjes en er was veel champagne, want optimisme moet zwemmen. De Telegraaf deed enthousiast verslag. De krant is een van de initiatiefnemers van Stopdecrisis.nl. Economie is vertrouwen, en vertrouwen zit tussen de oren. Daarom is een optimistische website het uitgelezen middel om de recessie te bestrijden, denkt men bij De Telegraaf.
Dus weg met het slechte nieuws!
We plaatsten wel een artikel over een kluchtig onderzoekje van een verzekeraar, waaruit zou blijken dat het uitgavenpatroon van de Nederlander ondanks de crisis onveranderd blijft.
Maar de harde cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek over de snelle daling van de consumptie en de afgenomen winkelverkopen negeren we.
Er komen artikelen over de verwachtingen van het IMF dat de Amerikaanse economie volgend jaar weer groeit.
Maar we vertellen het niet als de prognoses voor Europa weer tegenvallen. We noemen dat trouwens ‘evenwichtige berichtgeving over de recessie’. Lekker brutaal toch?
En we laten veel Bekende Nederlanders aan het woord, om de Gewone Nederlander op te jutten vooral veel geld uit te geven. Zoals de onvergetelijke oud-LPF-minister Herman Heinsbroek, die ongegeneerd de werklozen adviseert: ‘Mensen: blíjf uitgeven. Ook als je net werkloos bent geworden, heb je een volledige uitkering. Geef uit dat geld!’
Ondernemer Willem van Kooten (alias Joost den Draaijer) doet er een wijnadviesje bij: ‘Ik zeg: stop de crisis, tandje erbij. Ontdek je flesje. Er bestaat ook topwijn voor dertig tot veertig euro! Zelfs in Nederland.’
Ook als al het nieuws gitzwart is, blijft het feest op de goednieuwssite. Afgelopen dinsdag maakte directeur Coen Teulings van het Centraal Planbureau de uiterst sombere prognose voor 2009 bekend. De Nederlandse economie zal met 4,75 procent krimpen, verwacht het Planbureau.
Nog nooit was het CPB zo pessimistisch. De krimp wordt zelfs erger dan in 1931, het slechtste jaar in vredestijd van de vorige eeuw. Toen bleef de teller steken op een krimp van 3,6 procent.
Belangrijkste oorzaak van de economische rampspoed: een ongekend snelle afname van de wereldhandel. Maar liefst vijftien procent gaat er af. Als handelsnatie krijgt Nederland daar harde klappen van. Eind 2010 kan het aantal werklozen zijn opgelopen tot meer dan achthonderdduizend. Nog nooit was de werkloosheid in Nederland zo hoog.
Wat moet je als optimistische nieuwssite met zo’n bericht?
Precies: negeren.
In plaats daarvan schrijf je gewoon over een onderzoek waaruit zou blijken dat de omzetverwachtingen van Nederlandse bedrijven ‘iets minder negatief zijn geworden’. Boven dat verhaal zet je: ‘Terugval economie vlakt wat af’. Het schip zinkt, maar het orkest speelt door.
Hoe was ook al weer dat ultrakorte verhaal over brand in het theater? De schrijver was geloof ik Herman Pieter de Boer, maar ik kan het in mijn boekenkast niet terugvinden. Het ging ongeveer zo.
Er is brand in het theater. En dolle paniek. Iedereen probeert te vluchten en men dreigt elkaar bij de uitgang te vertrappen. Dan beklimt één man het podium. ‘Mensen’, roept hij. ‘Blijf kalm. Geen paniek, ga eerst allemaal weer rustig zitten.’ Zijn koelbloedige woorden missen hun uitwerking niet. Het publiek kalmeert en gaat zitten. Iedereen verbrandt.