Streetfood mag niet meer in Thailand

Bangkok – Nu nog staan de drukke trottoirs van de Thaise hoofdstad vol spetterende woks, pruttelende soeppannen en sissende barbecues. Koks doen goede zaken met verkoop van gebakken noedels met garnalen, hete kip-curry’s en gegrild vlees.

Populair is ook somtam, scherp gekruide, geraspte groene papaja. Voor een euro krijg je een portie mee in een piepschuimbakje of eet je die op een krukje aan een formicatafeltje. Ook zoete gerechten zoals gebakken banaan gerold in een pannenkoek en broodjes ijs worden veel verkocht.

Dat je in Bangkok overal op straat kunt eten, is volgens toeristenfolders ‘een unieke charme’, maar het is de vraag of dat zo blijft. De militaire junta en het stadsbestuur maken eendrachtig een eind aan wat met dertigduizend stalletjes ’s werelds grootste lopende buffet moet zijn.

De burgemeester komt met het ‘teruggeven van de stoep aan de voetganger’ zijn verkiezingsbelofte na aan de groeiende hoofdstedelijke middenklasse die gesteld is op orde. Het leger steunt hem, om te bewijzen dat het ernst is met de afgekondigde oorlog tegen corruptie. Want iedereen weet dat de straatverkoop in twee decennia ongebreideld groeide, omdat agenten en andere overheidsdienaren ‘theegeld’ kregen toegeschoven.

Tweederde van de kraamhouders moet nog dit jaar wegwezen. De rest krijgt een vaste plaats van maximaal twee vierkante meter, met beperkte openingstijden en ver van wat nu nog de beste verkooppunten zijn: de entrees van kantoorkolossen en winkelcentra en bij scholen, ziekenhuizen, bushaltes en de trappen van metro- en skytrainstations.

Somtam-verkoopster Nak in kantorenstraat Silom mag blijven. ‘Ik ben hier al jaren een begrip. Jong en oud eet hier. Mensen staan in de rij om aan een van de zes tafeltjes aan te schuiven. Mij krijgen ze niet weg. Maar ik moet wel afscheid nemen van zes werknemers. Ik mag voortaan alleen ’s avonds open en ik kan nog maar twee tafeltjes kwijt’, vertelt ze.

De filiaalhoudster van een bank verderop is blij. ‘De kramen staan hier aan weerszijden van de stoep. Je hebt nauwelijks ruimte om er door te komen. Het vet slaat in je gezicht. Het stinkt de hele dag. Ik houd van streetfood, maar ik vind het niet erg om ervoor naar de dichtstbijzijnde markt in een zijstraatje te lopen.’

Maar de overdekte eetmarkten bieden weinig soelaas voor gedupeerde straatverkopers. Ze staan op dure grond en maken steeds vaker plaats voor luxe winkelcentra met een keur van trendy restaurants. Dat is het nieuwe Bangkok van de middenklasse.