Suriname opent de grenzen voor de Russen

Paramaribo – Sinds kort mogen Russen uit elke hoek van de wereld het vliegtuig naar Suriname pakken zonder daarvoor een visum aan te vragen. ‘Wij zijn de achtertuin van de Verenigde Staten. Met vrije toegang tot Suriname kunnen Russen zich makkelijk verder op het continent verplaatsen’, waarschuwt de Surinaamse oud-diplomaat Arnold Kruisland. Een bewegingsvrijheid die vooral door de crisis in Venezuela de Russen goed van pas komt.

Volgens persbureau Reuters waren er begin dit jaar zo’n vierhonderd Russische huurlingen naar Venezuela getrokken, ter bescherming van het regime van Nicolás Maduro. De strijd tussen de linkse president en oppositieleider Juan Guaidó is al lang geen nationale aangelegenheid meer. Daarvoor staan er te veel oliebronnen op het spel. De Verenigde Staten, de Europese Unie en het merendeel van de landen in Zuid-Amerika erkennen Guaidó als interim-president van Venezuela. De grootmachten China en Rusland scharen zich achter Maduro, net zoals Suriname.

Kruisland vermoedt dat de Russen in Suriname ‘een netwerk’ zullen opzetten om hun invloed in Zuid-Amerika te vergroten. ‘Rusland heeft altijd al interesse gehad in Suriname. Na de onafhankelijkheid hebben ze hier in Paramaribo ook een ambassade gebouwd’, zegt Kruisland. Deze sloot volgens de oud-diplomaat haar deuren toen de banden tussen Suriname en de VS hechter werden. De diplomatieke betrekkingen met Rusland bleven bestaan, maar er was volgens Kruisland sprake van een ‘koele relatie’ tussen de twee landen. ‘Een verhouding die eigenlijk alleen op papier bestond.’

De nieuwe overeenkomst met Rusland komt dan ook onverwacht. De Surinaamse regering omschrijft de ontwikkeling als een win-winsituatie, maar weinig Surinamers delen deze visie. ‘Surinamers denken niet aan Rusland, niet eens als vakantiebestemming, laat staan voor zaken of studie. Het klimaat, de taal, de ligging en de autoritaire maatschappij zijn niet bepaald aantrekkelijk voor ons’, zegt Kruisland. ‘Suriname heeft zich laten gebruiken als kleine pion in een internationaal stratego, waar gevochten wordt om de vlag van Venezuela.’ Net als de oppositie vraagt hij zich af waarom de visumplicht tussen Suriname en Nederland of de Verenigde Staten niet wordt afgeschaft, waartussen het reizend verkeerd veel groter is. ‘Dan zou er pas sprake zijn van een win-winsituatie.’