Beijing – Op de Chinese televisie en sociale media zijn tattoos, oorringetjes en decolletés al een tijdje taboe. Die verheerlijking van individualisme en hedonisme getuigt volgens de Communistische Partij van minachting voor de socialistische kernwaarden. Daar is het niet bij gebleven. Voetballers hebben een tatoeageverbod gekregen. Het getatoeëerde lijf van David Beckham werd in een tv-documentaire geblurd. Miljoenen millennials zijn tattoodragers, maar bij veel overheidsinstanties maken met inkt bewerkte sollicitanten geen schijn van kans. Een nieuwe wet verbiedt nu tatoeages voor alle minderjarigen.

De eerste schuldigen zijn al tot geldstraffen veroordeeld. Een tatoeëerder die 43 minderjarigen had behandeld, moest van de rechter zijn excuses aanbieden. ‘Mijn gedrag’, erkende hij, ‘was een inbreuk op de fysieke en mentale gezondheid van minderjarigen. Ik ben mij diep bewust van mijn misstappen.’ Hij heeft zijn slachtoffertjes immers blootgesteld aan wat de puriteinse Partij ‘schadelijke ideeën’ noemt, zoals buitenlandse cultuur (haast per definitie schadelijk), bendecultuur (vroeger waren tatoeages voor bendeleden vaak het symbool van hun lidmaatschap) en feodaal bijgeloof.

Maar als mensen aan hun tattoos magische betekenis hechten, dan bevinden ze zich in goed gezelschap. De Chinese cultuur zit immers vol bijgeloof. Veel Chinezen, de partijleden incluis, zijn diep bijgelovig. Iedereen wil een telefoonnummer met zo veel mogelijk achten en zonder vieren, want acht brengt geluk en vier de dood. De viering van Chinees Nieuwjaar is een ode aan het bijgeloof, astrologie geldt als een serieuze wetenschap, iedere kleur heeft een diepere betekenis. De locatie en vorm van gebouwen, de plaats van deuren en spiegels, de inrichting van de slaapkamer, alles moet beantwoorden aan de principes van feng shui, zodat slechte energie geen schade kan aanrichten.

Springlevend is ook de oude mythologie. In het Chinese ruimtevaartprogramma wemelt het van religieuze namen. Denk aan het ruimtevaartuig Tianzhou (Hemelschip), de maanlander Chang’e (godin van de maan) of het ruimtepak feitian (in de hemel vliegende god). Is dit allemaal niet raar voor een partij die van geloof niets wil weten en van feodaal bijgeloof nog minder? Nee hoor, zegt de Partij, dit terugvallen op de mythologie is juist een bewijs van ‘sterk cultureel vertrouwen’ in de Chinese traditie, die een bron van inspiratie vormt voor de moderne tijd. Confucius versmolten met Xi Jinping. Maar een tattoo is bijgeloof.