Techniek

Met een sprookjesachtig gevoel heb ik de afgelopen nachten de beelden van de landing op Mars gevolgd. Wat een wonder! En plotseling zag ik mezelf weer zitten in Schoorl, om maar niks te missen van de eerste mensen op de maan.

Ik had nu hetzelfde gevoel, alleen de foto’s zijn veel beter. Ik stond als het ware op Mars. Dat vervolgens een stukje airbag dat het magnetrongrote wandelonderzoekertje hinderde, verwijderd is vanaf de aarde, deed me juichen, zo knap vind ik dat.
Het zal wel ten koste gaan van mijn nachtrust, en dus van mijn niet meer bestaande gezondheid, maar ik blijf alles volgen, in diepe eerbied voor de technici. Ik wil naar de maan en ik wil naar Mars.
Hetzelfde gevoel voor de wonderen der techniek heb ik voor de raket die ze naar de Mir hebben gestuurd, vol onderdelen om het ding te repareren. Het is toch niet te geloven: drie mannen zitten in een levensgevaarlijke situatie, ze hebben een grote kans om dood te gaan en dan stuur je gewoon even een raket er raak op af, om te redden wat er te redden valt.
Ik wil ook een ruimtewandeling maken.
Ik vind het fascinerend dat de mens, die slecht en egoïstisch is, alleen maar in staat tot moord op de medemens, toch in staat is om technisch mij tot grote opwinding te brengen.
Ik heb klap- oftewel kruisbessen gekocht bij de groenteman. Heerlijk. Dat is mijn hoogstandje van de week.