Tegenlicht

Het gevoel alsof we altijd hetzelfde eten. Lamsvlees, altijd maar lamsvlees. Dan weer kip (absolute kip met absolute kipsmaak en dus Mechelse koekoek) in azijn of eend bij tegenlicht. Om de zondag orechiette volgens een aan een oudje met grauwe staar ontstolen Pulignanees ragù-recept. Andermaal lamsvlees maar nu verzopen in nog rodere wijn, kip in Kaukasuscurry met cashewnoten en koriander en nu weer uien met veel uien en hopla!: linzen met knoflook omdat de pyramidebouwers daar zo gek op waren. Of in plaats van Zuurdijks lam opeens geit op z'n Tessins. Formule aangetroffen op de top van het eiland Brenzislau in het meer van Lauerbrenz. Tijdens een huilbui van de hippopotamus zelf en de huwelijksvoltrekking. Waarna ze het allebei meteen op een lopen zetten. In verschillende richtingen. Half Amsterdam sprak er met voldoening nog heel lang schande van. Geit was goed.

Gisteren de uitvinding (uiteraard in bus 32) van de foie de veau pauvre au poivre, woensdag Bengaalse lamsnieren, verleden week de taart van haar van Nesselrode met als staartstuk de altijd wat schorre smaak van schapekaas.
Supposologisch vraag je je tussendoor wel eens af waar de gerookte forel is gebleven. Maar oprechte veronderstelling en wat daarvan overblijft, wie interesseert dat nog?
Wie maakt zich nog druk over bruine bonen met wondkoorts, roest op de rijst, teveel Minnesota in de Mississippisaus? Hapt daarentegen wel weer graag in dieet van zwaluwstaarten maar ziet neer op seksueel actieve gelatinepudding? Waar er nog heel wat van zijn.
Maar dit terzijde. Heeft u uw Pickled Irish Eggs voor de moeilijke dagen al in huis? Zo niet: twaalf eieren tien minuten koken en koud laten worden. Daarna drie koppen azijn koken (vijftien min.), samen met twee theelepels gemberpoeder, een theelepel allspice, een theelepel geplette zwarte peperkorrels en een theelepel zout. Warme azijn over de eieren gieten. Vat afsluiten en na veertien dagen is het Kerstmis. Gaat vanzelf.