Tekenen tegen dogma’s popmuziek

Pretpunkband The Offspring staat nummer één in de hitparade. Een nummer 1-hit, een nummer 1-hit! Leg dat maar eens uit aan de fans van het eerste uur. The Offspring heeft voor de hit ‘Pretty Fly (For a White Guy)’ flink leentjebuur gespeeld bij The Bloodhound Gang (de uiterst grappige gangmakers van de absurde white trash hiphop). Heerlijk nummer, en de eerste keren dat je ‘t hoort, hoor je de humor van The Bloodhound Gang. Maar langzaam bezinkt de tekst: witte jongen wordt aangetrokken door (zwarte) hiphop en wil graag meedoen. Maar niks hoor, dat is niet bepaald hardcore, vindt The Offspring. Het - enthousiaste - joch is een wannabe, de meest verwerpelijke soort in de hardcore scene. Wat was zijn misdaad? Hij vond de muziek mooi en wilde bij de gang horen.

Hardcore betekent zo'n beetje hetzelfde als orthodoxie en fundamentalisme. De leden van The Offspring zijn zelf heel okay en weten precies hoe alles hoort, welke tatoeage je moet hebben en dat alleen de flink getinte gettobewoner van gangstarap mag houden (The Offspring is wit, maar vindt dus niet dat je zwarte muziek mag exploiteren - bla bla bla). Eigenlijk zijn ze behoorlijk conservatief. Dat blijkt wel uit de rest van de teksten die soms zo door hun ouders geschreven hadden kunnen zijn. De wereld is verkankerd, kogels op straat, we zijn allemaal doorgedraaid. De verschillen met de vaders zijn uiterlijk groot maar in wezen klein: andere haarlengte, ander muziekvolume, andere woordkeuze en kledingleveranciers, maar dezelfde bekrompen en intolerante opvattingen. Stop! Andere cd - wel goed. Nee: fantastisch. Chef Aid: The South Park Album is werkelijk absurd, verbazingwekkend, grensoverschrijdend, zwart-en-witclichés overstijgend en vooral ontzettend grappig. South Park is een tekenfilmserie die van nog slechtere smaak getuigt dan Beavis & Butthead en The Simpsons en die in Nederland niet gratis te zien is. Het album is de fictieve soundtrack van een onwaarschijnlijk concert. Funk, hiphop, (glam)rock, r&b, hardcore, noem maar op - ongeveer alle genres zijn vertegenwoordigd en worden zowel belachelijk gemaakt als in ere gehouden. Primus, de vreemde gitaarband, wordt gevolgd door een duet tussen hiphoplegende ‘Ol Dirty Bastard en de bejaarde rocker Ozzy Osbourne. Veel nummers komen van Chef, de oversekste kok uit de serie. Hij rapt over zijn chocolate balls en kondigt nummers vol bitches en suck my dick aan. Want tja, dat willen de kids en er moet brood op de plank komen, maar niet zonder dat alles flink in het absurde wordt getrokken. Als Chefs chocolate balls dan eindelijk hot worden, komt dat doordat zijn vrouw ze in de keuken staat te braden. Chef kan wel erg goed zingen, hij blijkt in werkelijkheid coryfee Isaac Hayes te zijn. Waarschijnlijk dankzij hem speelt Elton John een nummertje mee en doen Rick James en Ike Turner een duetje met veel 'Gonna make love to you woman’. Allemaal op dezelfde plaat als Master P., Rancis, Ween en Devo! Onvergetelijk is het zwijmelnummer van Chef over Melanie, het zusje van Michael J. Fox in de jaren-tachtigserie Family Ties. Chef wordt onderbroken door Meat Loaf, die als een gek begint te zingen en gillen in de stijl van zijn hit 'Paradise by the Dashboard Light’. Chef roept hem ogenblikkelijk tot de orde: 'Meat! Hé Meat! Come back to us man. This song ain’t about a splinter of wood in your eye.’ Na wat aandringen stopt Meat, verontschuldigt zich en krijgt een taco van Chef, die zwoel verder zingt. Op Chef Aid: The South Park Album slechten tekenfilmkarakters de starre regels die bands als The Offspring aan de popgenres opdringen. + Dyzack - The Rat Dance Refizz. Debuutalbum van een Nederlandse singer-songwriter die zijn eigen weg gaat en nummers maakt met aangenaam tempo. Echte liedjes die vast geïnspireerd zijn op, maar zeker geen imitaties van de grote Amerikaanse singer-songwriters.