Televisie

Televisie

Goed werk van de Volkskrant, die primeur van Brinkmans bekentenis, maar zuur voor Zembla dat de avond tevoren zijn bouw-trilogie voltooide en Eelco niet voor de camera kreeg. Zembla had het verdiend voor gedegen onderzoekstelevisie die de kwestie aan het rollen bracht en nu uitmondt in een parlementaire enquête. Brinkman heeft zijn redenen. Misschien gunt hij het de lastposten niet. Misschien acht hij papier minder link dan beeldscherm, want de camera registreert meer dan de pen.

Zoals te zien is aan kroongetuige Bos: die neemt geen blad voor de mond maar zijn ogen verraden de moeite en het onbehagen die dat kost. Daar heeft de nieuwe getuige Terlingen minder last van: die heeft er lol in en voegt stralend kakelend de ene na de andere beroepsgroep aan het rijtje verdachten toe. Hoge ambtenaren, bijvoorbeeld, die door de bouwbonzen in hun eigen horecamolen voorzien van spijs en drank aan het lekken sloegen. Consistent was Terlingen niet helemaal: als die ambtenaren zich bij de zevende whisky bouwlocaties lieten ontvallen («oeps») of als ze die lieten doorschemeren uit Wichtigmacherei, waarom werden er dan later in aparte bijeenkomsten afspraken gemaakt over de beloningen (reizen, woninkje, nieuw dak)?

En als altijd rijst de vraag wat de klokkenluider klokkenluider maakt. Bij de fameuze Van Buijtenen ging het om recht en moraal en was het gemoed geprangd. Maar bij Bos? Bij Terlingen? Was er ten slotte Marijke Vos, die bij Zembla uiteraard de haag harer tanden gesloten hield. Maar lag het nou aan mij dat ik het gevoel kreeg dat Zembla’s «heeft de commissie ook daaraan gedacht? en daaraan gedacht?» haar minder zelfverzekerd maakte? We zullen zien.

Even het Journaal van zaterdag. Dat had Vlaams materiaal over een Poolse geestelijke die nog leerling van Woytyla was geweest en in Rome altijd uitgenodigd werd voor ontbijt of diner bij de Heilige Vader. Wurgende spanning over de vraag of JP II’s helikopter over zijn geboortedorp zou vliegen of dat hij er, buiten het programma om, toch zou landen. Verder BBC-materiaal waarin verdachten van moord op twee meisjes met naam en toenaam sprekend werden opgevoerd (voor de BBC geldt bescherming van verdachten kennelijk niet, waarom voor de NOS dan wel?). De uitzending werd afgesloten met een buitengewoon flauw tekstje van een jonge cabaretier, speciaal voor de gelegenheid vervaardigd, over de gekte van «allemaal naar het strand». Wij thuis aten komkommersla.