Televisie

Televisie

Blijkens de Volkskrant overwoog «het monster van Laakkwartier», ex-aanhanger van Glimmerveen, op Hirsi Ali te stemmen. Wat aantoont dat «Den Haag moet blank en veilig blijven» in zijn kring als verloren zaak wordt gezien; dat de LPF zelfs daar het meeste krediet heeft verspeeld; dat de islam een zo groot gevaar wordt geacht dat racisme en weerzin tegen intellectuelen ervoor wijken: extreem rechts stemt op een zwarte vrouw die in moeilijke taal islam en cultuurrelativisme aanvalt. Zij is uiteraard niet verantwoordelijk voor dat type aanhang. Wel voor haar overstap naar Henk Kamp die mijn bewondering temperde en die haar in debatten parten speelt. Bij Astrid Joostens Oog in oog verdedigde ze zelfs dat de VVD tegen subsidie voor vrouwenopvanghuizen en tegen zelfstandige verblijfsvergunning voor betrokken vrouwen was — wat ver gaat voor iemand die haar bijna integrale verwerping van de islam deels baseert op de harde werkelijkheid van die huizen. Opponente bij Joosten was Nebahat Albayrak, wier kritische vragen in een filmpje werden voorgelegd.

In hun directe confrontatie bij Nederland kiest ging het venijniger toe. Hirsi Ali meldde triomfantelijk dat de VVD in genoemde kwesties dankzij haar inbreng inmiddels vóór subsidie was (wat haar eerdere verdediging van het tegendeel een dubieus «politiek» karakter gaf) en ook haar giechelend gebrachte aanbevelingen Zalm te stemmen, stonden haar lelijk — wat mirakels is bij zulk een haast onwerkelijke schoonheid. Ayaan had nooit politica moeten worden: ze is wetenschapster, vrij denkster en hoort niet voor een kar gespannen te staan. De vrijzinnig islamitische Albayrak heeft gelijk dat veel sores niet door religie maar door cultuur worden veroorzaakt. Hirsi heeft gelijk dat die twee meestal al te zeer met elkaar verweven zijn. In Zembla bevestigde een man dat zijn vrouw niet zonder hoofddoek naar buiten mocht. «Bent u de baas?» «Alle islamitische mannen zijn de baas», zei hij meer constaterend dan triomfantelijk. Niet geïntegreerd dus, anders had hij dat gedacht en niet gezegd.

In Zembla meldden oudere allochtonen niet te stemmen «omdat de politiek nog nooit iets voor ons heeft gedaan», wat sterk naar LPF riekt. Den Uyl, Lubbers en Kok werden als de laatste betrouwbaren genoemd. Een Turkse bouwvakker had altijd PvdA gestemd maar koos nu VVD: volgens collega’s kwam die meer voor de armen op. Die raakt dus, als het tegenzit, niet alleen sociale zekerheid maar ook zijn vrouw kwijt aan Ayaan. Die ik ondanks alles bewonder.