Televisie

Televisie

Percy Weltevreden droomt van een carrière als talkshowgastheer en daarbij helpt zijn familie: in de garage is een amateuristische studio neergezet met een amateuristisch decor waarin Percy amateuristische interviews houdt met Bekende Nederlanders, terwijl trotse pa, ma en oma zich ertegenaan bemoeien.

Die gesprekken zijn deels geïmproviseerd maar zitten verpakt in een comedyscript: Weltevreden op 10. Het betreft een BBC-format waarbij de Indiase familie Kumar een NPS-vertaling heeft ge kregen naar het Creools-Surinaams. Niet onaardig en bovenal goedaardig: er wordt gespeeld met cultuur- en kleurverschillen vanuit de gedachte dat zowel bakra’s als bradaz eigenaardigheden hebben en dat ze er samen wel uitkomen.

Laatst was pa Weltevreden maar net op tijd om Patty Brard te ontvangen, want hij was, als Sinterklaas, overvallen en beroofd door «rotjochies». In een telefoontje naar de Marokkaanse huismeester van het buurthuis vroeg hij die om Ahmed (= de Marokkaanse etterbakken) onder handen te ne men, dan deed hij dat zelf wel met Glenn (= Caraïbisch gespuis). Even kwam onaangenaam straatrumoer binnen, al werd dat afgezwakt door de lollige setting en door de utopie dat met een bestraffend woord de zaak weer op het spoor komt.

Prompt deed de Volkskrant kond van overvallen Sinterklazen in islamitische wijken, waar ouders deel aan zouden hebben door te spreken van een «vieze ouwe» christen. Dat vandalisme vind ik tamelijk stuitend, evenals die ouderlijke houding, maar je zou er haast begrip voor krijgen door des Volkskrants voorpaginafoto: Sinterklaas met twee Marokkaanse crècheleidsters op schoot, van wie één met hoofddoek. Geweldige plaat voor multiculti’s, stuitende plaat voor fundamentalisten en mij. Klassiek: de ongein van Sinten die over het hoofd van de kinderen lollig doen met moeders en juffen (kom es op mijn staf zitten). Maar vooral: is die foto met toestemming van dat bedoekte meisje genomen en geplaatst? Want die zou haar behoorlijk in de problemen kunnen brengen.

Nova liet jonge Franse meisjes uit de banlieu aan het woord over de verstikkende controle door ouders en broers, waarbij strafverkrachtingen nog niet eens genoemd werden. In een discussiepanel zongen gehoofddoekte poldermoslima’s hun refrein dat ze daar niets van herkenden en dat dat trouwens niets met islam en louter met cultuur van doen had. En verkondigde de AEL dat het allemaal komt door sociaal-economische ongelijkheid en de Nederlandse media. Daarom is een Elhassnaoui op 28 hard nodig en nog lang niet te verwachten.