Televisie

Televisie

Nieuws bij het Journaal: de eerste Europeaan arriveerde al een miljoen jaar geleden, kon niet praten maar wel zwemmen (van Marokko naar Spanje) en was «gastronomisch kannibaal». Door een tekening dacht ik hem te kennen van Opsporing verzocht, maar dat kan niet, want hij is later verdrongen door de Neanderthaler. Dol ben ik op populair wetenschappelijke informatie, vooral als die de vraag betreft wie en wat de mens ten diepste is. Nature is helemaal terug in de «nurture»-discussie en de weerslag daarvan bereikt de televisie. Vrijdag begon Het gevoel van De Poel, handelend over charisma, met een groep gorilla’s, om met diezelfde gorilla’s af te sluiten. Zaterdag begon Kefah Allush zijn Babylon (over het individu) kijkend naar bavianen. En verdomd, hij sloot met bavianen af. Wie de mens wil begrijpen, kijke kennelijk naar het dier.

Tussen die apen in zat een ratjetoe aan theorieën en anekdotes, waarbij tot mijn verbazing Allush (Ikon) zichzelf nog meer op de voorgrond stelde dan De Poel (kro) en er een nog willekeurigere potpourri van bakte. We bezochten een studentenhuis waar gezamenlijk wordt gegeten (kookten de meisjes toevallig?) met als toetje een «limo» (liturgisch moment); een kunstenaar die alleen in het bos woont; de dochter van meis je-May die als gemeenteraadslid in Amsterdam meer gemeenschapszin in de openbare ruimte nastreeft; een mevrouw van de werkgroep «eenzaamheid en zingeving» («als God een deur sluit opent Hij tegelijk een raam»); leden van een virtuele gemeenschap rond eten die elkaar soms in een restaurant ontmoeten. Conclusie: we mogen individualist willen zijn, we kunnen niet zonder elkaar, net als bavianen. Met de kunstenaar als dwarsligger die verplichte verjaarsvisites als oorzaak van stress, kanker en aids ziet en dus zo in Felderhoffs De stoel of Paradijsvogels kan.

De Poel bezocht wetenschappers en ervaringsdeskundigen (hotelpersoneel dat plat was gegaan voor Clintons charmes). Leidershersens produceren welbehagen opleverende serotonine, dankzij de onderdanigheid van anderen. En dat komt nog boven op andere voordelen: eerste toegang tot voedsel en vrouwtjes. Die laatsten willen in alle culturen en inclusief feministen een rijke vent met status: macht seksualiseert. En hoe positief we iemand inschatten, hangt bovenal van de zijwaartse bewegingen van diens hoofd af. Kortom, het is me wat; Allush en De Poel staan hoog op de apenrots; en geef mij maar vpro’s wetenschapsrubriek Noorderlicht. En wat leren wij van gibbon en bidsprinkhaan?