Televisie

Televisie

Angela Groothuizen lijkt me een leuke vrouw. Bij Barend en Van Dorp: «Ze zochten iemand die een oudere dikkige hoer kon spelen — nou, dan kom je kennelijk bij mij uit.» Ze gierde het uit. Zelfspot is weinig tv-sterren gegeven. We kregen de filmscène te zien, en iedereen, behalve Jan Mulder, vond dat ze het leuk deed. Ze doet alles wel leuk, want ze is hartelijk, spontaan, innemend. Of ze ook goed is, is een ander verhaal.

Voor amusement en spel is ze geknipt, maar de Avro laat haar ook dingen doen waarvoor ze niet is toegerust. Ooit is bedacht dat ze een belangrijke functie in de popularisering en democratisering van kunst zou kunnen vervullen. Ik kan althans geen andere reden bedenken voor het feit dat iemand met een apert geringe bagage buiten de lichte muziek programma’s over beeldende kunst (Kunstblik) en podiumkunsten (Smaak) presenteert.

De Avro heeft een traditie op het gebied van kunstprogramma’s. Kunst was bij hen wat religie bij de confessionele zuilen was en is tegenwoordig een van hun pleinen, tribunes, communities of hoe het ook heet. Van hun band met het Concertgebouworkest tot zondagochtendconcerten en het Holland Festival Oude Muziek. Van de Couperussen van Van der Kamp tot Oud geld en Mevrouw Bentinck. Dat ze, net als de Vara, ook aan cultuurspreiding en -educatie zijn gaan doen, siert ze.

Bovendien gebeurt dat (Pierre Janssen, Henk van Os) indrukwekkend. Of aardig, in de minder traditionele formule van Liesbeth Brandt Corstius met haar Kunstblik. Maar de aanwezigheid van Groothuizen daar heeft me altijd verbaasd: veel nieuw publiek lijkt ze niet te trekken (de compartimenten zijn gescheiden) en voor geïnteresseerden voegt ze niets toe.

Kennis en slagvaardigheid van Roeland Kooijmans, haar opvolger, zijn beduidend groter. Smaak ken ik niet. Alleen zag ik hoe ze daar pijnlijk amateuristisch Maarten Koningsberger aankondigde met een Schubertlied. Misschien kwam dat door de tijdsdruk die ze bij Frits en Henk meldde: er moesten er vijf achter elkaar worden opgenomen omdat ze voor een spel naar het buitenland moest en haar nieuwe cd moest ook af. Veelzijdig dus, maar deels in de verkeerde dingen. Enfin, Smaak stopt, want de kijkdichtheid is, ondanks hoge waardering, subsidie uit een fonds van Van der Ende en een redactie die Braakhekke en Brard als hoofdpersoon wil, geen dertien maar tien procent. Sneu voor haar fans.

Want een leuke vrouw is ze. Dat ze op die cd geheel overbodig Sting nazingt, dat vergeven we dan ook.