Thaise vrouwen verhuren zich als neppartner

Bangkok – Volgens de Thaise wet zijn mannen en vrouwen gelijk. Toch weerklinkt alom het aloude gezegde dat mannen de voorpoten van de olifant zijn en vrouwen de achterpoten. De man geeft leiding en slingert z’n slurf. De vrouw volgt en draagt de zwaarste lasten. Maar opeens zetten goed opgeleide jonge vrouwen massaal de hakken in het zand.

Ze trouwen later en scheiden sneller – dat tonen de jongste statistieken. ‘We hebben geen zin in die door hun moeders verwende mannen’, zegt de 29-jarige juridisch medewerkster Bee. ‘We trouwen alleen als we zeker weten dat een jongen zich weet te gedragen. Ook na de huwelijksvoltrekking. Nou, dan vallen er veel af!’

Bee behoort tot de omvangrijke, eerste generatie vrouwen uit de Thaise middenklasse met voldoende inkomsten om onafhankelijk te zijn. Volgens het Institute of Development zijn ze tegen de dertig en ‘financieel in staat de respectloosheid en het huiselijk geweld te ontlopen waarmee veel van hun moeders moesten leven. Ze hebben ook geen kinderen nodig als garantie voor een verzorgde oude dag.’

Thailand verandert snel. De invoering van twaalf jaar gratis onderwijs werpt haar eerste vruchten af. Universiteiten puilen uit, vooral met meiden. En masse verhuizen ze naar metropool Bangkok om in kantoorkolossen geld te verdienen. Internet en globalisering slechten er tot voor kort onneembare culturele grenzen. Volgens verkennend onderzoek van de Thammasat Universiteit trouwen vrouwelijke afgestudeerden vaker een jonge buitenlandse expat.

Bee is gelukkig met haar Britse man, die ze via het werk ontmoette. ‘Die weet hoe je vrouwen moet behandelen. Daar kunnen Thaise mannen veel van leren. Maar vertel het je lezers goed: we trouwen buitenlanders niet om hun geld. We zijn geen “mia farang” – geen arme Thaise vrouw, die de eerste de beste oude westerse toerist om z’n geld aan de haak slaat.’

Voor de nog steeds patriarchaal ingestelde jonge Thaise man wordt het lastiger om een ‘goede vrouw’ te vinden. ‘Thuis denken ze dat er iets mis met je is’, zegt de IT-chef Ping. ‘En op kantoor krijg je geen promotie, omdat je tijdens diners niet imponeert met een mooie dame aan je zijde.’

Zo’n drieduizend vrouwelijke afgestudeerden spelen daar handig op in: ze verhuren zich via een nu al succesvolle, net opgerichte organisatie als partner op niveau voor familie- en zakenbijeenkomsten. Of voor party- en restaurantbezoek. Voor de rest moeten ze elders zijn, weet Bee van een vriendin. ‘Het is een dure leerschool voor de heren.’