Popmuziek: Golden Earring

Tieten, kont, rocken is gezond

Er bestaan grofweg twee manieren om ouder te worden. Aanvaarden dat je niet jong meer bent. Of dat negeren. In de popmuziek bestaan van beide categorieën vele voorbeelden.

In de tweede vinden we tamelijk veel artiesten die inmiddels enige gêne oproepen. Toen de titel van het nieuwe album van de grootste rockgroep uit de Nederlandse geschiedenis bekend werd, was de vrees even dat de Golden Earring opeens een band was geworden waarvan je zou wensen dat ze er de brui aan hadden gegeven. Ze hadden al acht jaar lang geen nieuw album meer gemaakt, dus de drang om nog iets toe te voegen aan hun indrukwekkende oeuvre was kennelijk verdwenen. En wat bleek de titel van het nieuwe werk van Barry Hay (63), Caesar Zuiderwijk (63), George Kooymans (64) en Rinus Gerritsen (65)? Tits & Ass. Godskolere, wat plat.

In interviews kwamen de bandleden niet veel verder dan: in de VS – het natuurlijke referentiekader van de Earring – betekent die uitdrukking iets als ‘helemaal goed zo’ en Barry Hay houdt wel van tieten en billen – gègègè.

Enige zorgen vooraf dus, maar het album is pas drie nummers op stoom wanneer die allemaal zijn weggespoeld. Een band die al vanaf 1961 bestaat en legendarische nummers als Radar Love (een campagnenummer van Bill Clinton in 1992), When the Lady Smiles (een campagnenummer van Hillary Clinton in 2008) en Twilight Zone (top-10-hit in de VS) heeft geschreven zal niet snel uit haar eigen schaduw kruipen, daarvoor is die schaduw simpelweg te groot. Dus nee, Tits & Ass is geen hoogtepunt in het Earring-oeuvre, maar wel een levenslustige plaat, met riffs en refreintjes waarvoor uiteindelijk één kwalificatie volstaat: lekker. Het is een lékker album, met twee types nummers: oerrockers als Still Got the Keys to My First Cadillac en rockballads als het heerlijk schmierende This Love. Bravourenummers die uit de open ramen van een auto dienen te galmen, een auto die langs de boulevard cruist, liefst die van Miami, maar anders voldoet die van Scheveningen ook.

Datzelfde geldt voor het tweede soloalbum van de volgens Time Magazine op één na beste gitarist aller tijden: Slash. Op zijn vorige soloalbum liet hij nog een hoeveelheid beroemde rockzangers opdraven om ieder een nummer te zingen, maar uiteindelijk ging hij op tournee met Miles Kennedy, tot nu toe vooral bekend als zanger van rockband Alter Bridge. Kennedy bleek naast een innemende podiumpersoonlijkheid een grandioze zanger, die zich ook verbazingwekkend probleemloos waagde aan klassiekers van Guns N’ Roses. Op Slash’s nieuwe album zingt Kennedy álles. Het is onmogelijk niet geregeld aan Guns N’ Roses te denken, ten tijde van debuut Appetite for Destruction, dus voor ze de bombast ontdekten. Dat komt door het tempo, dat tamelijk hoog ligt, de invloeden uit de punk en vooral blues, en door Kennedy’s stemgebruik: zonder te duidelijk de zingende zaag Axl Rose uit te hangen, zingt hij onmiskenbaar hoger en snerpender dan in het verleden. Met zijn tweede album beheert Slash de erfenis van Guns N’ Roses – de band die de Amerikaanse Golden Earring had kunnen worden – veel beter dan het gezelschap dat tegenwoordig die naam voert.


Golden Earring, Tits & Ass, label: Universal. Slash feat. Myles Kennedy and The Conspirators, Apocalyptic Love, label: Roadrunner. Slash speelt op 10 juni in de Heineken Music Hall, Amsterdam, Golden Earring op 7 december