Tijger uit het bakkie

Johannesburg - Baas boven baas. Nederland had de korenwolf die de komkommertijd vulde. In Zuid-Afrika werden de voorpagina’s afgelopen week beheerst door Panjo, de ontsnapte tijger. Jawel, een Bengaalse tijger op het highveld, het roofdier dat onwetenden vaak noemen als hun wordt gevraagd wat ze hopen te zien tijdens hun safari: ‘Leeuwen en tijgers.’

Panjo was zeventien maanden oud en woog 150 kilo. Hij was het ‘huisdier’ van ene Goosey Fernandes. Deze Charles Bronson-kloon, compleet met kuif en gouden ketting, reed met Panjo in zijn Ford f250 van zijn game farm in Groblersdal naar een dierenarts in Delmas voor de jaarlijkse inentingen. Waarschijnlijk greep Panjo zijn kans toen Fernandes onderweg in een gat in de weg knalde en de achterklep van zijn bakkie opensprong, waarna de tijger in het veld verdween.
Dat was maandag. Een zoekoperatie, compleet met politie, nooddiensten, helikopters, jachtdeskundigen en tracker ‘Mad Mark’ Tennant van Animal Planet, leverde aanvankelijk niks op. Sommigen meenden Panjo te hebben gezien, maar later bleek het om een Deense dog te gaan. Anderen beweerden dat hij gesignaleerd was bij de Wimpy in Delmas.
Het land was in rep en roer. Niet zo lang geleden was in hetzelfde gebied een leeuw ontsnapt, die doodgemoedereerd over de golfbaan net buiten het dorp Vrede had geslenterd. Nu dus een tijger. Ouders waren bezorgd over hun kinderen, boeren vreesden voor hun vee, en Paula Spagnoletti van de organisatie Say No to Animals in Pet Shops liet verontwaardigd weten dat steeds meer Zuid-Afrikanen exotische dieren importeren, vaak illegaal. Er kwam een Facebook-site voor Panjo. En Fernandes had volgens zijn vrouw Rose een half uur lang non-stop gehuild. Op gelaten toon vertelde hij dat de tijger zijn leven had veranderd. ‘I just fell in love with these cats.’
Maar woensdagavond haalde de natie weer opgelucht adem. Panjo was gevonden, op Swartkoppies boerderij bij Groblersdal. De speurhond Zingela had het doodsbenauwde beest, dat aanvankelijk weigerde uit de bosjes te komen, opgespoord. Uiteindelijk gaf hij zijn vrijheid op voor aanlokkelijk voedsel. ‘Toen ik hem riep kwam hij recht op me af lopen, legde zijn hoofd op mijn schouder en spinde’, zei Fernandes, die inmiddels telefoontjes had gekregen van mensen die beweerden dat Panjo hun vee had verorberd en schadevergoeding eisten. Maar uit nauwkeurig onderzoek van de uitwerpselen bleek dat Panjo geen vlees had gegeten.
Zondag verscheen de tijger opnieuw in de kranten. Alexander Forbes Risk Security adverteerde met drie schimmige foto’s van Panjo en de tekst ‘Even Panjo couldn’t escape IRIS’, een verwijzing naar Infrared Inspection Services, een techniek die normaal gesproken fouten in machines aangeeft maar nu was gebruikt om Panjo te lokaliseren.
En Fernandes? Die vierde Panjo’s behouden thuiskomst in Bronson-stijl, met een fles whisky.