Sport

Toplezen (2)

Dit weekend is de competitie weer begonnen, en het ging er meteen serieus aan toe. De kampioen van vorig jaar ging onderuit tegen een nietig geachte tegenstander. De onvrede over de nederlaag was zo groot dat sommige spelers zich niet konden beheersen en de tegenstander trakteerden op elleboogstoten en snoeiharde tackles.
De nummer 2 van vorig jaar, Reading Club Eindhoven, speelde gelijk, na een uiterst spannend duel, tegen de promovendus uit het zuiden, LVV, die dankzij een mooi gallicisme in de laatste minuut langszij kon komen.
Een smet op het geheel was de rode kaart voor Biesheuvel van Eindhoven, die zijn directe tegenstander hinderde tijdens de laatste zin van Under the Volcano door luid te hoesten en hondengeluiden te maken.
Voor Willem III woog het thuisvoordeel zwaar. Toen de spelers het veld op kwamen, scandeerde het publiek Canto VII van Pablo Neruda en tijdens de match vuurde het zijn helden aan met prachtig rijmende regels van Den Brabander en Verweij. De sfeer in de zaal was uitgelaten, vooral toen Willem III met enkele snelle nevenschikkingen afstand nam van de tegenstander, die met de handen in het haar moest toekijken hoe de ene synesthesie de andere afloste. Zoals altijd waren de Tilburgers sterk op het onderdeel Dode Duitse Dichters, waarbij vooral De Profundis van Georg Trakl indruk maakte.
ARC Almelo speelde tegen de Philips Folianten een degelijke wedstrijd, die in de slotminuten grote consternatie opleverde. Almelo-coach Verbeek protesteerde heftig bij de scheidsrechter omdat hij tijdens het snellezen iets onreglementairs had waargenomen. Verbeek: ‘Die Hoekstra van Philips, die las diagonaal, ik weet het zeker. Anders zet je nooit zo’n snelle tijd neer. Dat was minstens geel.’
Hoekstra, die inderdaad een zeer snelle sprint liet zien, reageerde laconiek: ‘Verbeek is gewoon een slecht verliezer. Ik heb niets gedaan dat niet mag. Ik heb nou eenmaal een goede sprint in de benen. En Kluun leest erg simpel. Dat hoef je niet eens diagonaal te lezen. Het is geen Beckett.’
In de eerste helft kwam Almelo op achterstand na een fout van Jack Bervoets. ‘Het was natuurlijk een enorme blunder, toen ik metaforiek en metonymie door elkaar haalde. Een black-out’, vond Bervoets schuldbewust. ‘Maar ik hoop dat ik het na rust een beetje goedgemaakt heb.’ Hij verwees naar zijn prachtige monologue intérieur in de 57ste minuut, die de stand weer gelijk trok.
Maar twee minuten later stonden ze al weer achter, na enkele schitterende woordspelingen van de Folianten – ‘literatuur was het episch centrum van zijn bestaan’, ‘slagernij’, ‘marcus lorem habet’ –, die fris begonnen na een hoogtestage deze zomer.
In Driebergen maakte SLNA zijn naam waar: Samen Lezen doe je Niet Alleen. Het is een hecht team, met name sterk in concrete poëzie en kubisme. De sonnetten van Bonset gingen weergaloos. SLNA koppelt jeugdige Sturm und Drang aan ervaring en inzicht. Dat bleek bij de link tussen de poëzie van Marsman en het late werk van Nietzsche.
Een nieuwe shirtsponsor geeft LV Bennekom nieuwe energie: de stoere A van Athenaeum. Aan de instelling lag het niet dat LVB verloor. ‘Technisch waren we goed, tactisch minder’, concludeerde aanvoerder Van Wonderen. ‘We stonden niet goed achterin. Lieten te veel voetnoten liggen. We combineerden niet snel genoeg. Dat merkte je bij Albee’s Who’s Afraid of Virginia Woolf? De dialogen liepen niet. We gingen te weinig diep. Bleven hangen op verhaalniveau, zonder structurele verbanden te lezen.’
Te weinig durf, zou je ook kunnen zeggen. Bennekom koos voor veiligheid (Buddingh’, Zwagerman, De Moor…), waar de opponent Celan en Kafka aandurfde. Op dit niveau van lezen is dat verschil doorslaggevend.
Dedalus Giants – Molly’s Maniacs was spannend tot het einde. Aanvoerder Bakker van de Giants vond dat zijn team in de tweede helft te veel kansen had laten liggen. Het hordenlezen ging slecht – ‘Die bladzijden zaten echt te strak aan elkaar, en ezelsoren blijft lastig’ – en het stillezen eveneens. Bij het experimentele proza verloren ze terrein – ‘Dat ligt ons nuchtere noorderlingen niet. We vinden het eigenlijk maar aanstellerij, zo’n Boek Ik en dat gewriemel van Lidy van Marissing en Sybren Polet’ – maar door een overrompelende en humoristische polemiek, waar het publiek van genoot, sleepten ze toch een punt uit de strijd.
RC Hoevelaken – Goethe Vooruit 7-6.