Sport

Toppers

Modern tennis, je moet er van houden. Dit weekend was de apotheose van het ABN Amro World Tennis Tournament in Rotterdam, het enige Nederlandse tennistoernooi met internationale allure. Directeur van het toernooi is Richard (‘Kraai’) Krajicek, gewezen topspeler en bekend met vele wereldtoppers.

Zo’n toernooi is een kwestie van prestige. Voor de sponsor, vooral, die wil internationale exposure door middel van een hoogstaand sportevenement. Eén Nadal doet meer voor de bank dan honderd speeches van Rijkman Groenink. Dat weet ook Krajicek. Hij stelde dus alles in het werk om het spelersveld cachet te geven en zo veel mogelijk echte wereldtoppers naar Rotterdam te halen.

Top of the bill was Rafael Nadal. Die kwam echt. Want als toptennissers zeggen dat ze komen wil dat absoluut niet zeggen dat ze komen. Krajicek liep wekenlang met samengeknepen tenen rond uit vrees dat zijn knuffeltoppers het zouden laten afweten. Maar uiteindelijk kwamen er toch een paar opdagen en kon Krajicek een toernooi presenteren dat niet slecht oogde. De nummers twee, vier, vijf en acht van de wereld stonden er, en nog een paar andere toppers.

Krajicek blij. Het had veel moeite gekost om Nadal naar Rotterdam te halen, maar de Spanjaard stond nog in het krijt bij de Kraai (vanwege dat akkefietje met Daphne) en deed zijn plicht.

Hé Raaf, je komt wel hè?

In februari? In Rotterdam? Dacht het niet, Kraai.

Je weet wat je hebt beloofd.

Beloofd, beloofd, ik was behoorlijk dronken toen, dat weet je toch nog wel?

Ik weet alles nog. Vooral dat je hebt gezworen dat je op mijn toernooi zou komen spelen.

Oké, oké. Ik kom.

En dan ga je ook je best doen, toch?

Dat doe ik toch altijd?

Voor Nadal alleen al kwamen er duizenden mensen naar Ahoy’. Helaas lag hij er al voor de kwartfinale uit. Net als de toppers Ferrer, Murray, Hewitt, Davidenko en Baghdatis. In de kwartfinale was er al geen geplaatste speler meer over.

Het zou toch niet zo zijn dat die topspelers het startgeld incasseren (soms honderdduizenden dollars), voor de vorm een partij spelen, die ze verliezen, en vervolgens met quasi-hangend hoofd in het vliegtuig stappen om naar huis te gaan? Het zal toch niet dat iemand als Nadal, of Hewitt, of Murray maar één wedstrijd speelt en dan met zijn broekzak vol met euro’s in plaats van tennisballen vertrekt?

Nee joh, dat doen ze niet. Dat hebben ze me zelf beloofd, zegt Richard. In het Engels heet dat ‘gullible’, en dat klinkt veel passender dan het Nederlandse ‘goedgelovig’. De Kraai trapt er gewoon in.

Diep van binnen weet hij ook wel dat het zo gaat, hij is per slot van rekening ook jaren prof geweest, maar dat wil hij tegenover het publiek niet laten merken. De schijn ophouden.

Dat doen ze heel goed, moderne tennissers, de schijn ophouden. Nadal was na afloop van zijn verloren partij ‘helemaal kapot’, zei de directie. Hij was er ‘helemaal ziek van’, aldus de directie. Hij had zich ‘helemaal leeg gevochten’, zei de directie.

Helemaal kapot, helemaal ziek en helemaal leeg gevochten toog Nadal diezelfde avond nog naar Schiphol, waar hij een lekkere charter nam naar zijn lekkere huis.

De finale was een bloedstollende strijd tussen de nummers 58 en 59 van de wereld. Michael Llodra tegen Robin Söderling. Niet de spelers die men had verwacht in de finale maar daar lulde iedereen zich wel uit. De directie zei dat het heu-eu-eu-lemaal niet erg was dat we niet naar Nadal versus Hewitt gingen kijken, omdat Llodra versus Söderling minstens zo enerverend zou zijn, let maar op.

Enorm enerverend, ja. We hebben even meegeschreven. Een willekeurige fase in de partij.

3-3 in de derde set. Söderling serveert.

Ace. 15-0.

Ace. 30-0.

Sterke service, return uit. 40-0.

Ace. Game. 4-3.

Llodra serveert.

Ace. 15-0.

Halve ace. 30-0.

Halve ace. 40-0.

Gelukje Söderling (via net). 40-15.

Slechte return. Game. 4-4.

Söderling serveert.

Halve ace. 15-0.

Bal één keer heen en weer! 30-0.

Eén keer heen en weer! 30-15.

Ace. 40-15.

Halve ace. Game. 5-4.

Een enerverende partij. Ondertussen komt er een vliegtuig over. Aan boord zitten Baghdatis, Hewitt, Davidenko en Murray. Ze zwaaien achter het raampje. Hewitt steekt zijn tong uit. Naar de Kraai.