POPMUZIEK

Trouw aan zichzelf

Absynthe Minded

‘Spelen, spelen, spelen’ lijkt het motto van Absynthe Minded. Zowel in de studio als op de concertpodia laat de Gentse band rond zanger/gitarist Bert Ostyn (1982) een indrukwekkende productie zien. Het is ook dat Frankrijk en omringende landen anderhalf jaar lang platgespeeld moesten worden, anders had de popgroep misschien wel meer dan vier platen in vijf jaar afgeleverd. Tijdschrift Humo noemde de gelijknamige plaat deze zomer al een van de beste in 2009 en stopte haar voor een kleine meerprijs bij een nummer in augustus. De actie is opnieuw geslaagd, want in één week worden zestienduizend exemplaren van Absynthe Minded aangeschaft (‘goud’).
Helden van Ostyn zijn grote oeuvremuzikanten als Miles Davis en Frank Zappa. Gooi daar nog wat Django Reinhardt en invloeden van de Antwerpse grote broer dEUS bij en je hebt het referentiekader van Absynthe Minded wel zo’n beetje te pakken. De diverse plaat is knap toegankelijk voor alle stemmingen. De eerste single If You Don’t Go, I Don’t Go is typisch Absynthe Minded. De speelse, bijna nonchalante mengeling van jazz, folk en pop kan áltijd: het liedje is ontspannend tijdens de zomer of in de ochtenden en klinkt warm en sfeervol als de avond valt of in de winter. De karakteristieke Balkan-invloeden zijn op Absynthe Minded wat minder prominent dan normaal. Dat levert meer ruimte op voor poppy nummers als Heaven Knows of Papillon. Wel hebben de zigeunerviolen op het anti-antivreemdelingenlied Fortress Europe bijna een dubbele betekenis en trekken daarmee extra de aandacht.
Als eerbetoon aan Hugo Claus heeft de band een Engelse versie van het gedicht Envoi opgenomen. ‘They don’t screw classically/ They babble commonly/ And bluster nobly, Enough!’ zingt Ostyn uit het vers van Claus over zijn ‘verzen’. De vertaalde tekst lijkt met de videoclip van de band ook een ode aan de vrouw. Met die interpretatie krijgt het deel ‘In winter their lips leap/ In spring they lie flat at the first warmth’ dan ineens een andere betekenis.
De band blijft wars van trends en is alleen trouw aan zichzelf. Net als de eerste twee platen is Absynthe Minded weer in eigen beheer opgenomen. Dankzij de Humo-deal kon de groep een maand naar Parijs om in de Ferber Studios aan het werk te gaan met producer Jean Lamoot (onder andere Noir Desir). Op veilig spelen past niet bij de groep, maar stevig uit de bocht scheuren evenmin. Op Multiple Choice en Weekend in Bombay lijkt het erop, hoewel de muziek ook dan nergens echt over de schreef gaat. Dat zou Absynthe Minded helemaal niet misstaan, maar ‘dat bepalen we zelf wel’, zouden ze ongetwijfeld denken.

Absynthe Minded toert vanaf 17 december door Nederland (18 december Paradiso, Amsterdam)