Trump viert in Davos zijn eigen feestje

Zürich – Jaar na jaar lopen antiglobalisten te hoop tegen het World Economic Forum (wef) in Davos. Traditiegetrouw stuiten zij op een massieve muur van Zwitserse veiligheidstroepen die dan rond het mondaine skioord is opgetrokken. Maar dit jaar is de hoofdgast zelf een antiglobalist. Met zijn ‘America first’-boodschap en bijbehorende aversie tegen ‘shithole countries’ is Donald Trump de levende antithese voor alles waar Klaus Schwab, de Zwitserse oprichter van het wef, voor zegt te staan: gelijkheid, duurzaamheid, stabiliteit. Op het jaarlijks gepresenteerde Global Risks Report dat het wef uitgeeft, zou de naam van Trump met stip op nummer één moeten staan.

Schwab richtte het wef op in 1971. Het idee was om de leiders van de duizend grootste concerns ter wereld bijeen te brengen met de machtigste regeringsleiders en daar zou dan allerlei moois uit moeten opbloeien. Sindsdien kijkt Schwab elk jaar weer reikhalzend uit naar de Nobelprijs voor de vrede. Tevergeefs, want het Forum in Davos is, in de woorden van een van haar scherpste criticasters, de Zwitserse journalist Constantin Seibt, ‘sensationeel succesarm’. ‘Jaar na jaar blijft er van al die hoogwaardige panels alleen maar lucht over’, analyseerde Seibt, die er een gewoonte van maakte elk jaar te proberen bij het wef in Davos binnen te dringen en elke keer weer door de veiligheidstroepen werd afgevoerd (journalistieke pottenkijkers worden niet toegelaten).

Inderdaad – ondanks de jaarlijkse parade van de groten der aarde naar Davos, van Bill Gates tot Bono – is er op elk punt dat ter tafel is gekomen bij het wef de laatste jaren alleen maar achteruitgang geboekt. Niet zo gek, aldus de Britse econoom Umair Haque, want die pakweg 2500 captains of industry, bankiers en lobbyisten opereren in Davos zonder enige democratische legitimatie, en ‘nog nooit in de geschiedenis heeft een niet-gelegitimeerde organisatie de wereld tot iets beter weten te bewegen’.

Hoewel Trump inmiddels heeft afgerekend met zijn felste antiglobalistische kruisvaarder Steve Bannon, hoeven van hem nu niet opeens allerlei vrome praatjes te worden verwacht over klimaatakkoorden en wereldvrede. De president zal de gelegenheid vooral te baat willen nemen om daar eind deze maand tussen de machtigen der aarde – van wie er velen aanzienlijk rijker zijn dan hij – een feestje te bouwen ter meerdere eer en glorie van zichzelf. Dan zit hij goed, want laat dat nu precies de corebusiness zijn in Davos.