De Groene Live #26: Strijd om de ziel van Amerika. Kijk woensdag om 20.30 naar de live-uitzending. Meer informatie

Trumps misogynie is passé – en hijzelf nu ook

De beledigingen aan het adres van Afro-Amerikanen vielen nog te negeren door het Republikeinse partij-establishment; de kleineringen van gehandicapten, moslims, latino’s en latinovrouwen in het bijzonder: niet fraai, maar ook niet een directe bedreiging voor het kiezersvolk dat Donald Trump tot de volgende Amerikaanse president moest maken. Maar Trumps ‘Grab ’em by the pussy’-uitspraak is een categorische imperatief voor de omgang met álle vrouwen, ook zij die blank, conservatief, diep religieus en wel ja, getrouwd zijn.

Medium groene commentaar misogynie

Het kan voor niemand als een verrassing zijn gekomen dat Trump lijdt aan een tamelijk onbehandelbare vorm van misogynie. De Republikeinse partijbonzen die over elkaar struikelden om geschokt afstand te nemen hadden dat eerder kunnen weten. Maar waarschijnlijk speelde ook dit: nu vormde Trump met zijn handleiding voor aanranding ook een bedreiging voor hún vrouwen en dochters, hier zag je de consequenties van het narcistische complex in actie, oftewel Donald Trump: de man die niet zal rusten voordat hij er zeker van is dat alle vrouwen hem rechtens toe-komen. Psychologen spreken in zo’n geval van ‘entitlement’, en Trump is de ongekroonde keizer van het verschijnsel.

‘Kleedkamerpraat’ noemde de Republikeinse presidentskandidaat het zelf, en die bagatellisering zou misschien nog effect hebben gehad als Trump achttien jaar oud was, beginnend student en dronken. We weten sinds de laatste Vindicat-affaire hoe een zelfbenoemde elite van jongemannen spreekt over ‘wijven’ en ‘kanonnen’. Maar in 2005, toen Trump zijn ‘grab ’em’-uitspraak deed, was hij een getrouwde vijftiger, met een vrijwel onbeperkte zakenmacht om zijn opvattingen ook letterlijk in praktijk te kunnen brengen.

Overigens: Billy Bush, de neef van en journalist, die Trump verlekkerd aan het voeden was, en plaatsvervangend genoot van Trumps seksuele almacht, toonde zich minstens even aanstootgevend. Met dit verschil dat in ieder geval deze Bush zich niet opmaakt om de volgende president van de Verenigde Staten te worden. Het laat wel zien hoeveel ‘klammheimliche Freude’ Trumps uitspraak zal opleveren bij delen van de mannelijke Amerikaanse bevolking. Daar wordt gegnuifd en gegniffeld, en zo’n vijftien jaar geleden zou het daarbij zijn gebleven.

Als homoseksuele buitenstaander valt me op hoezeer gepatenteerde ‘vrouwenliefhebbers’ gedreven worden door haat tegen het vrouwelijk geslacht. ‘Grab ’em by the pussy’ – het is een oorlogsinstructie om het wapen van de vijand meteen onklaar te maken. Met dat soort ‘liefhebbers’ heb je geen vrouwonderdrukkende islamisten meer nodig.

Meer dan vijf jaar geleden werd Dominique Strauss-Kahn gearresteerd op een New Yorks vliegveld, op verdenking van aanranding van een hotelmedewerkster. Strauss-Kahn, de machtige Franse politicus, toen nog de directeur-generaal van het Internationaal Monetair Fonds. Aanvankelijk overheerste in Frankrijk toch het hoofdschudden over zoveel Amerikaanse correctheid, een Frans politicus, mits man, mag er een maîtresse op nahouden, dat waren toch de ongeschreven regels. Maar ook in Frankrijk viel die ‘laisser faire’-houding niet lang vol te houden. De politicus die verdacht wordt van aanranding – het zij hem niet vergeven. Strauss-Kahn was definitief politicus af.

Er is wereldwijd, al meer dan een halve eeuw, een ‘morele revolutie’ gaande, zoals de filosoof Kwame Anthony Appiah het noemt. Vrouwonderdrukkend, seksistisch gedrag, het wordt niet meer getolereerd of weggewuifd. Trump is de man die eenzaam achterbleef in de kleedkamer van het verleden.


Stephan Sanders is vanaf deze maand redacteur van De Groene