Turken doorbreken het eeuwige taboe

Istanbul – Met de komst van de lente zijn de Turken en de Koerden opeens ‘verliefd’ op elkaar. En zoals het een pas verliefde betaamt heeft Turkije de leider van de Iraakse Koerden, Massoud Barzani, afgelopen week in Ankara omarmd, gestreeld, vertroeteld en geprezen. Een rare gewaarwording voor de Koerdische leider die tot voor kort in de Turkse monden een ‘achterlijke clanleider’ heette. Nu is hij een broeder met visie.

Het taboe is doorbroken, de angst geschiedenis geworden en de vijandigheid begraven. Kregen de Turkse leiders kippenvel bij het horen van het woord Koerdistan en hadden ze nachtmerries van de mogelijkheid van een onafhankelijke Koerdische staat, nu schijnen ze geen moeite te hebben met dat ‘verboden’ woord en krijgt Barzani, die aangeeft eventueel de onafhankelijkheid te zullen uitroepen, klopjes op de schouder.

Voor de Turken was het doorbreken van het eeuwige taboe makkelijker dan voorspeld. Misschien omdat men geen andere keuze heeft. Immers, in de post-Saddam-periode heeft Iran goed aan de weg getimmerd in Irak en verkeert het land grotendeels onder sjiitische invloed. Datzelfde Iran zet zich volledig in voor het behoud van het Assad-regime in Syrië. Als de Turken niets doen worden ze als soennieten in het oosten en het zuiden omsingeld door landen waar de sjiieten het voor het zeggen hebben. Daarom moet Turkije bondgenoten hebben in de regio die tegen de groeiende invloed van Iran willen opstaan. En dan komt men al gauw bij Barzani terecht, die vroeger weliswaar gedemoniseerd werd in Turkije maar bij nader inzien een keurige geloofsgenoot is. Een soenniet die in ruil voor de Turkse goedkeuring van het stichten van Koerdistan ook nog eens de pkk van zijn grondgebied wil verdrijven.

De liefdesverklaring tussen de Turken en de Iraakse Koerden bevalt echter de Koerden in Turkije allerminst. In de ogen van de Turkse Koerden die de pkk een warm hart toedragen, is Barzani tegenwoordig een man die vanwege het belang van de Iraakse Koerden de belangen van de hele Koerdische natie op het spel zet. Het bondgenootschap tussen Barzani en Ankara komt er namelijk op neer dat zeer waarschijnlijk niet alleen het taboe op het woord Koerdistan geschiedenis zal zijn, maar ook de aanwezigheid van de pkk in de bergen van dat onafhankelijke nieuwe Koerdistan.