Turkije kweekt nieuwe terroristen

Istanbul – Tijdens de afgelopen verkiezingen ging in Cizre 84 procent van de stemmen naar de pro-Koerdische Democratische Volkspartij, de hdp.

Het kwam dan ook niet als een verrassing dat juist deze stad door de Turkse regering als podium werd uitgekozen om haar macht te tonen. ‘Je moet het zien als een toneelstuk’, analyseert Filiz Ölmez, een mensenrechtenadvocaat, via de telefoon vanuit Cizre. ‘Ze willen dat de Koerden zien wat hier gebeurt, dat ze de macht van Turkije onder ogen zien.’

Of dit plan gewerkt heeft is nog maar de vraag. De collectieve bestraffing van de burgerbevolking voor het gewelddadige verzet van een militante minderheid heeft veel kwaad bloed gezet.

Onder het mom van de strijd tegen terreur was de stad met zo’n 120.000 inwoners voor meer dan een week volledig van de buitenwereld afgesneden. Telefoons werkten niet, stroom was er slechts enkele uren per dag en in sommige wijken was het water afgesloten. Vanaf het dak van het centraal gelegen ziekenhuis hielden scherpschutters 24 uur per dag alle straten onder schot. Het leven kwam volledig tot stilstand, de lokale bevolking verschanste zich in haar huizen uit angst tot doelwit gemaakt te worden.

Uiteindelijk zouden meer dan twintig mensen om het leven komen, de meeste van hen door de scherpschutters op straat neergeschoten. De regering noemt de slachtoffers ‘gewapende militanten’, maar de beelden die via de sociale media mondjesmaat uit de belegerde stad naar buiten druppelden vertellen een ander verhaal.

De 75-jarige Mehmet Erdogan was een van de laatste slachtoffers. Op zaterdagavond negeerde hij de avondklok om op zoek te gaan naar wat eten voor zijn uitgehongerde familie. De foto’s tonen zijn levenloze lichaam in een plas bloed, omgekomen door een enkel schot in zijn hoofd. ‘Wat voor een persoon vermoordt een bejaarde man terwijl deze met een brood in zijn handen over straat loopt?’ vraagt Ölmez zich verontwaardigd af.

Volgens de advocate beschouwt de regering alle inwoners van Cizre als potentiële terroristen, en dus als legitieme doelwitten. Ze beschrijft het als een self-fulfilling prophecy. ‘Kinderen zien hun ouders voor hun ogen sterven. Als zij op latere leeftijd hun woede hierover uiten worden ze als terroristen weggezet. En zo is de cirkel weer rond.’