Christo, L’Arc de Triomphe, Wrapped (Project for Paris), Place de l’Etoile, Charles de Gaulle. Collage 2019, met foto door Wolfgang Volz, 28 x 35,5 cm © André Grossmann / Property of the Estate of Christo V. Javacheff / Christo and Jeanne-Claude Foundation 2019

Hoeveel briljante ideeën van zestig jaar geleden zijn vandaag nog steeds een goed idee? Niet veel, schat ik, gezien de staat van de wereld. Oké, het plan voor een snelle spoorverbinding naar het noorden van het land ligt ongeveer zo lang op de plank. En een visioen van de Bulgaarse kunstenaar Christo. Toen hij eind jaren vijftig in Parijs arriveerde, gevlucht naar het Westen via Oostenrijk, huurde hij een kamer vlak bij de Arc de Triomphe. In Parijs ontmoette hij Jeanne-Claude met wie hij trouwde. Ze gingen samen kunst maken – publieke gebouwen inpakken – en vertrokken naar de Verenigde Staten, maar de Arc de Triomphe bleef Christo bij. Door de jaren heen maakte hij schetsen en fotomontages van hoe dat monument eruit zou kunnen zien, ingepakt en wel.

Het is een fascinerende geschiedenis want over veel geduld beschikte de vorig jaar overleden Christo niet, zo bleek in de documentaire over de totstandkoming van zijn wandelpad over het Iseomeer in Italië, Christo – Walking on Water (2019). In 1985 kwamen Christo en Jeanne-Claude naar Parijs om de Pont Neuf in te pakken, maar de Arc de Triomphe bleef hij slechts tekenen. Het monument is een van de klassiekers van Parijs: een korte boog op brede poten op een van de drukste verkeerspleinen, het middelpunt van twaalf avenues. Staat de ranke Eiffeltoren voor moderniteit en vooruitgang, dan staat de Arc voor behoud en standvastigheid. Opdrachtgever Napoleon werd er na zijn dood onderdoor gereden en Victor Hugo lag er een nacht opgebaard. Zwarte tule omkleedde toen het monument, als ware het een rouwende weduwe, en natuurlijk triomfeerde de Franse vlag.

En nu staat het dan toch te gebeuren, volledig gefinancierd met eigen middelen, onder meer uit de verkoop van de tekeningen. Een live-stream die sinds juli het werk aan de Arc de Triomphe volgt, toont dat een Christo meer is dan een kwestie van wikkelen in (25.000 vierkante meter) stof en strikken in (drie kilometer) touw.

Het is een simpel concept: onttrek iets aan het zicht en ons brein werkt op volle toeren. De man die daar decennia van droomde, zal het niet met eigen ogen kunnen zien.

Christo en Jeanne-Claude, L’Arc de Triomphe – Wrapped is van 18 september tot 3 oktober te zien in Parijs; christojeanneclaude.net