U spreekt met uw sponsor

‘….Luister liefje, ik bel je, maar je weet, ik zit nogal krap bij kas, dus als er iemand Liever Kips leverworst dan gewone leverworst tussenkomt, dan komt dat doordat ik U strelen uw tong u eten bij Hong Kong nee liefje, blijf nou aan de lijn, dan komt dat doordat ik gratis bel, maar op een dag, liefje, Drinkt u geen bier meer maar Grolsch.’

Modern telefoongesprek, binnenkort leverbaar. Huwelijksaanzoek gesponsord door Blokker. Gelukwens op rekening van de Hema. Dag pa, dag ma, hoe gaat het op kosten van Ouders van Nu.
In Zweden moet het een groot succes zijn, Duitsland en Italië zijn enthousiast. Nederland volgt. Gratis telefoneren met reclameboodschappen tussendoor. ‘Dokter mijn hart… Zoveel gezonde bacteriën in zo'n klein flesje, dat heeft alleen… het begeven.
Het is de laatste fase in de vercommercialisering van het dagelijks leven. De invoeging van ieders privé-domein in de vrijemarkteconomie.
Het publieke domein is allang prijsgegeven. Van de tram waarin je door de stad rijdt moet je je centen spoorslags naar deze hypotheker brengen of naar gene bloemenkweker, beide bekend als prijsbreker, want de vrije markt is dol op staande rijmen. Als fietser moet je verschrikkelijk oppassen voor de dames van Hennes & Mauritz of Triumph. Voor je het weet heb je een afgeleide auto tegen je spatbord die wel in de lucht kijkt maar niet op de weg. In de trein zien je kinderen welke wapens ze hebben als je niet met ze naar Center Parcs wilt. En onderweg met de auto is de kans dat je bij Ikea belandt waar je niet wil wezen heel wat groter dan dat je op tijd de afslag Berg en Terblijt vindt voor je afspraak met een diepzuidelijke krijtrotsbewoner.
Enkele jaren terug is het tot dan toe onbesmette uitgaansleven erbij gekomen. Geen pianoconcert of de Raad van Bestuur van Robeco staat erachter. Geen toneelopvoering in de schouwburg of mevrouw Brons en mijnheer Heineken spelen tezamen de hoofdrol. Geen voetbalwedstrijd of de speaker roept om dat ABN Amro op doel staat, Adidas rechtsachter en dat Nike dit keer de meeverdedigende aanvallende spits is.
Sindsdien kent het verlangen van de een om het geld van de ander in zijn zak te krijgen nauwelijks nog algemeen erkende grenzen. Of het moet de slaapkamer zijn, de eettafel en het warme bad. Daarin kan de ene mens zich vrij van reclameboodschappen en in eigen woorden met de andere onderhouden. Daar hebben Sire en IPS, Postbus 51 en Ster nog niet het hoogste woord. Daar staat Philips buiten.
En dan nu, het laatste restje privacy ook nog opgeslokt door de stem van het vrije ondernemen. ’…kan zijn liefje, maar ik van mijn kant, Voor betere waar naar slager Vlaar, je weet dat ik van je houd en dat ik alles voor je Slijterij van Lier, groot in zijn bier voor je over heb, maar echt, er zijn Hollander zwelg in patat van de Belg grenzen, dus nog een keer gratis bellen en ik zweer je, Wie zag en won en kwam er, De Groene Amsterdammer, nog een keer zo'n gesprekje en liefje het is uit!’