Televisie

Van Clairy tot Katrina

Televisie: Kleingoed

  1. Het «cartoon»-debat in Nova Politiek mocht, in deze tijden van secondenterreur, zowaar uitlopen. Aanhoren en -zien ook meer dan waard, al was het, bijvoorbeeld tijdens gelijktijdige monoloog van Ayaan Hirsi Ali en Fatima Elatik, een kakofonie. Vandaar waarschijnlijk dat Clairy Polak in haar afsluiting oordeelde dat ze het gesprek niet best had geleid. Terwijl dat, gezien de emoties rond Babylons toren, behoorlijk meeviel. Precies die in tv-land uitzonderlijke zelfrelativering accentueert haar klasse – de trouwe Nova-kijker bekend.

  2. Positief in dat debat dat we Mohamed Cheppih herhaaldelijk konden horen verklaren dat de vrijheid van meningsuiting een groot goed is. En zorgelijk als waar is wat hij zei dat hij in Amsterdam niet of nauwelijks een zaaltje kan huren voor bijeenkomsten met islamieten. Positief ook dat zijn doel een harmonieuze samenleving is met gepolder in plaats van verkettering en belediging. Maar net toen ik hem, mijn weerzin tegen zalvende dominees, pastoors en imams overwinnend, wilde omhelzen, verklaarde hij de afwezigheid van persrellen, controverses en demonstraties in Saoedi-Arabië uit het feit dat men daar zoveel respect heeft voor elkaar en elkaars afwijkende meningen. Met censuur en dictatuur had dat niets van doen. Trouwens, het land was naar zijn zeggen al bijna een democratie.

  3. In De wereld draait door werd Talpa recent door een aantal tv-coryfeeën geprezen vanwege de grote hoeveelheid Nederlands drama. Die is inderdaad opvallend, gezien de kostprijs van het genre, al zegt hoeveelheid weinig over kwaliteit. Verontwaardigd werd vastgesteld dat de publieke omroep juist op dat gebied haar taak laat liggen. Vergeefs werd gezocht naar voorbeelden van publiek drama. Tja, als zelfs aan een Vara-tafel in een Vara- programma met een Vara-redactie de Vara-presentator niet kan bedenken dat er met Vuurzee op zaterdagavond een twaalfdelige Vara-thriller van bovengemiddeld niveau loopt, dan houdt het op. Kennelijk keek niemand van dit prestigieuze forum ernaar, terwijl men de mond vol had over het buitengewoon matige Gooische vrouwen. Overigens maakt Talpa met Koppels heel aardig relatiedrama, waarin aanmerkelijk beter geacteerd wordt dan in alweer die Vrouwen. Gek genoeg kijken er maar 117.000 mensen naar. Op Net5 zou dit Viva-drama heel wat beter scoren, dus heeft De Mol toch iets niet goed gedaan.

  4. Net als Fatima en Ayaan door elkaar heen sprekend, maar dan in grote harmonie: Robert en Mary Manuel, zeventigers, die orkaan Katrina ternauwernood overleefden. In een opvangkamp hopen ze op terugkeer naar New Orleans. Realisme doet hun aarzelen over hun kans (Robert schat het herstel op vijftien jaar). En ondanks het gevoel dat ze door storm en sociale gevolgen te grazen zijn genomen, overheersend blijven optimisme en geloof in het goede. Zelf zijn ze gered door leden van een jeugdbende die het verdomden naam en telefoonnummer te geven om ooit dank te kunnen ontvangen. En hoewel ze via hun volwassen kinderen gruwelscènes uit de Superdome hebben vernomen – die lijken in het niet te vallen vergeleken bij alle goeds dat hun van de kant van wildvreemden is overkomen. Hun indrukwekkende, liefdevolle, melodieuze verhaal, soms als solo, soms als duet, is in één verbazingwekkende take opgenomen door Marjoleine Boonstra in Robert, Mary en Katrina (De Donderdag Documentaire – HUMAN).