Van mierlo

Na kennisname van René Zwaaps bijdrage over Hans van Mierlo’s afscheid in De Groene van 27 januari heb ik me afgevraagd of Zwaap er wel bij aanwezig is geweest. Als hij er niet was dan verklaart dat een aantal grove omissies. Als hij er wel was, moet hij regelmatig niet hebben opgelet.

Zoals vermeld, de sfeer was daar uitstekend. Jammer voor Zwaap, maar ook in Marcel van Dams toespraak was geen wanklank te ontdekken. Integendeel, hij heeft in een liefdevol betoog zijn vriend Van Mierlo democratisch de maat genomen en meteen een moeilijk te overtreffen score neergezet. Lees het in de Volkskrant van 25 januari. Van Dam heeft Van Mierlo’s handigheid niet op dezelfde wijze gemeten, wellicht zou de totaalscore daar wat onder geleden hebben. Maar ook als Van Mierlo bijvoorbeeld een das vergeet, weet hij er op eigen wijze eentje te maken. Dat de afwezige VVD'ers op de VVD-partijraad waren en dus niet in het Trusttheater, heeft iedereen van spreekstalmeester Sorgdrager mogen horen, alleen Zwaap kennelijk niet. Dat de zaal niet groot genoeg was, is een kwestie van interpretatie, maar in ieder geval was deze wel afgeladen vol, en daarna ook de foyer, tot het moment dat er plaats gemaakt moest worden voor de avondvoorstelling. Als de organisatoren de drie bijdragen van Jan Vis, Bram de Swaan en Ralf Dahrendorf in een bundel van 38 pagina’s bijeenbrengen om dat aan de gasten mee te geven, is dat volgens Zwaap wat aan de magere kant. Misschien had het meer moeten zijn volgens Zwaap, maar de referenten hebben kennelijk gezegd wat zij vonden dat ze zeggen moesten. De bijeenkomst was georganiseerd door een aantal zeer goede vrienden van Hans van Mierlo (o.a. Edo Spier, Annath Koster, Winnie Sorgdrager) en ze hebben hem daarmee een hartelijk afscheid bezorgd. Of dit vriendenafscheid recht doet aan de verdiensten van Hans van Mierlo voor de Nederlandse politiek en voor D66? In ieder geval hoort Zwaaps azijnzure bijdrage niet bij die beloning. Ik wens de heer Zwaap bij zijn afscheid van de journalistiek - wanneer dat ook moge zijn - een toespraak die lijkt op die van Marcel van Dam, maar die verdient men pas als men zijn werk heel zorgvuldig doet. Haarlem, JAN VELDHUIZEN een van de genodigden