Verandering

New York - Sinds afgelopen maandag weet de Amerikaanse creditcardhouder wat de werkelijke kosten zijn van zijn creditcard - tenminste, als hij zijn rekeningafschrift leest. Daarop moeten creditcardverstrekkers volgens de zojuist van kracht geworden CARD-wet vermelden hoe lang het kan duren om een balans van vijfduizend dollar af te betalen wanneer je tegen een rente van vijftien procent alleen de minimum afbetaling doet. Antwoord: ongeveer vijftien jaar.
De wet die president Barack Obama al in mei vorig jaar ondertekende, moet de houders van de ongeveer 1,4 miljard in omloop zijnde creditcards beschermen tegen onder meer plotselinge verhogingen van de rente of van commissies, en andere methodes die de banken hanteren om de winst te verhogen. Volgens de onderzoekers van de Pew Charitable Trust zullen Amerikaanse consumenten minstens tien miljard dollar per jaar besparen dankzij de CARD-wet.
De nieuwe wet was mede het resultaat van de jarenlange campagne tegen de praktijken van de creditcardindustrie door Elizabeth Warren, het huidige hoofd van het Congressional Oversight Panel. Warren, voorheen hoogleraar faillissementsrecht aan Harvard, ging vooral tekeer tegen de ‘criminele’ algemene voorwaarden van de creditcardverstrekkers - in het bijzonder de zogenaamde universal default-clausules die bijna de helft van de creditcardverstrekkers hanteren en die erop neerkomen dat het creditcardbedrijf de rente mag verhogen als de klant zijn schuld op tijd aflost, maar een andere schuldeiser te laat afbetaalt - bijvoorbeeld het energiebedrijf of een autodealer.
'Creditcardverstrekkers zijn de enige bedrijven in dit land die de prijs van een product kunnen verhogen nadat je het hebt gekocht’, verkondigt Warren al jaren. Dat kan nu dus niet meer. De CARD-wet zal naar verwachting dan ook flink hakken in de winsten van de creditcardverstrekkers.
De bankindustrie heeft zich dan ook met hand en tand tegen de wet verzet. Een van de resultaten die zij daarbij boekte, was dat de bedrijven vanaf ondertekening van de wet negen maanden de tijd kregen om zich voor te bereiden op de nieuwe regels.
Die periode gebruikte de industrie goed: de rentes werden verhoogd, nieuwe commissies werden in het leven geroepen, en van minder vermogende klanten werd de kredietlijn teruggeschroefd. Ook werden miljoenen creditcards van risicovolle klanten teruggetrokken.
Zo heeft de extra consumentenbescherming ertoe geleid dat het voor miljoenen Amerikanen moeilijker is geworden om toegang tot krediet te krijgen. Daarnaast is voor velen krediet duurder dan voorheen geworden.
Dat was wellicht niet de verandering die Warren, het Congres en president Obama voor ogen hadden.