Verbod

Ik wil dat er voor de verkiezingen over vier jaar, of zoveel eerder als het komende kabinet zal vallen, een verbod wordt uitgevaardigd op bepaalde onderwerpen.

Het is toch te gek dat mensen die ergens anders geboren zijn, nee, eigenlijk gaat het alleen over mensen met een andere huidskleur, wel of niet met een eeuwigdurende verblijfstitel en hun dikwijls in Nederland geboren kinderen het hotte item zijn van Nederlandse witte politici.
Het is in strijd met artikel 1 van de Grondwet om een paar weken voor de landelijke verkiezingen te beweren dat kinderen gespreid moeten worden om te voorkomen dat er witte en zwarte scholen ontstaan. Die betiteling toont al aan dat het om huidskleur gaat.
Maar Brinkmans oplossing voor het feit dat er scholen zijn die overwegend donkere kinderen als leerlingen hebben, luidt: spreiden die hap. Meer dan de helft van de kinderen in bijvoorbeeld Amsterdam, is niet meer melkboerenhondenkleur of kaaskop en arme mensen wonen in arme wijken, bijvoorbeeld de twintig-veertiggordel, zeker als de wijk nog niet is gerenoveerd, maar daarna ook. Gelukkig maar dat er nog betaalbare woningen in Amsterdam zijn voor de (kans)armen. Er is een aantal buurten waar rijkere mensen wonen, die dus minder gemengd zijn dan de gemiddelde buurt, maar echt pure kaaskoppenscholen bestaan gelukkig niet meer. Wat wil Brinkman? De kinderen uit de arme wijken in bussen naar de rijke wijken laten brengen?
Doe het dan goed, Brinkman, breng de kinderen uit de grote steden naar witte plekken op het platteland. Of zet alle donkere kinderen bij elkaar in kampementen.
In Amsterdam komen jaarlijks door natuurlijk verloop tussen de 34.000 en 36.000 woningen vrij. Daarvan gaan er ongeveer tweeduizend naar asielzoekers. Dat is ongeveer een zeventiende deel. Ik zou willen dat politici die onjuiste gegevens gebruiken om de bevolking tegen allochtonen op te hitsen, het land werden uitgezet.