Verkiezingen

Met angst volg ik de presidentskandidaten in de Verenigde Staten.

Het kan toch niet zo zijn dat een antisemiet, een anti-abortusactivist, een man die zich uitspreekt tegen zwarte mensen, iemand die zich tegen alle sociale verzekeringen uitspreekt, zoals Buchanan, ja het gaat nog verder: Amerika voor de Amerikanen - dat zo iemand hoge ogen gooit? Elke stem voor zo'n schoft is een stem te veel.
In Spanje heeft rechts nu gewonnen, in Turkije ook, in Frankrijk niet te vergeten. Leuk dat Verenigd Europa: het wordt steeds rechtser, dus wat ons te wachten staat is iets verschrikkelijks.
Discriminatie en anti-vreemdelingenbeleid, verlaging van het niveau van sociale voorzieningen, privatiseringen die tot hogere werkloosheid leiden, een grote sociale ellende. En als je dan ziet dat Bolkestein, een aanhanger van al die ideeen, hier op winst staat, op dit moment dan, wordt het mij zwaar te moede.
En nu heeft dan Hans van den Broek gesproken, voor zijn beurt, maar wat maakt dat nog uit. Het Nederlandse drugsbeleid is helemaal fout. Wij moeten stappen terug doen en een veel restrictiever beleid gaan voeren. Altijd als er vooruitgang geboekt dreigt te gaan worden op een bepaald terrein, is er vanzelfsprekend wel een tegenstander te vinden die alles terug wil draaien. Is een maatschappelijke samenhang daarmee gediend? Nee, want dan worden alle ontwikkelingen die leiden tot vernieuwing, minder criminaliteit en acceptatie, de kop ingedrukt.
Wie is er eigenlijk nog voorstander van een Verenigd Europa, behalve dan regeringsleiders? Een normaal denkend mens toch niet? Een klein land als Nederland zal door dat Europa geheel getiranniseerd worden tot het behoudend genoeg is.