Verliefde jonge mensen, plagiaat, kopieerdrift en verwarring

  1. Over verliefde jonge mensen
    Ik hoorde een dialoog tussen twee verliefde jonge mensen waaruit bleek dat ze aan het aftasten waren wat de een over de ander dacht.
    ‘Ik vind jou leuk, vind je mij leuk?’
    'Ja, heel leuk… waarom vind jij mij leuk?’
    'Je bent gewoon leuk… en waarom vind jij mij leuk?’
    'Gewoon… je bent mooi.’
    'Ja, jij ook.’
    Ze bevestigden elkaar. Waarom? Om elkaar zekerheid te geven. Niemand is zo onzeker als een verliefde jongen of een verliefd meisje. Wat de jongen en het meisje ook deden was elkaar interpreteren, maar expres verkeerd: 'Ik dacht dat je me niet leuk vond.’
    'Dat dacht ik ook van jou.’
    Ook dit had een betekenis, namelijk: wederom toetsen of de ander je echt wel leuk vindt. Verkeerd interpreteren is altijd een methode om achter de waarheid te komen.
    'Volgens mij hou jij van stoere jongens.’
    'Ik? Helemaal niet. Verlegen jongens vind ik juist leuk.’ Het is niet uitgesloten dat het meisje liegt. Verliefden liegen - dat doen ze om de ander, en dus zichzelf, niet te kwetsen. 'Ik hou van bier!’
    'Ik ook’, zegt het meisje. Ze liegt om een aantal redenen: om te zijn als hij, en hem te behagen en om hem niet te verliezen.
    Liegen bij verliefden is lief.

  2. Over plagiaat en kopieerdrift
    De mens leert iets door een ander mens te plagiëren of door te imiteren of kopiëren (allemaal dezelfde begrippen in wezen). Techniek is altijd een vorm van plagiaat. Maar wanneer wordt plagiaat nu onethisch? Dat is eigenlijk als je succes oogst met datgene wat niet van jou is. Dan is het diefstal. Wat in de kunst op prijs wordt gesteld is oorspronkelijkheid. Maar wat ook mogelijk is, is dat je voortgaat op het fundament van een ander. Je probeert dan de techniek te verdiepen. Eigenlijk kun je alles in de kunst interpreteren als verdieping van iets dat wellicht niet oorspronkelijk is. Sterker: je kunt zelfs stellen dat oorspronkelijkheid niet bestaat. Toch denken we dat, dat betekent weer dat we de definitie van oorspronkelijkheid moeten veranderen. Oorspronkelijkheid is iets nieuws geïnspireerd op iets anders, maar dat nieuwe is geen kleine stap maar een grote stap. Meestal veroorzaakt door de persoonlijkheid van degeen die de verdieping aanbrengt.
    Persoonlijkheid is iets wat je niet kunt sturen.

3.Over de verwarring
De vraag was: wat vind je de beste eigenschap van de mens? Mijn antwoord: dat hij kan verwarren en zelf in verwarring is te brengen is. De verwarde mens kan opeens andere besluiten nemen, kan verliefd worden, kan ineens iets anders doen. Verwarring als bron van alle creativiteit. Zonder verwarring geen avontuur en was de mensheid al uitgestorven. De vraag is: hoe breng je verwarring? Dat kan door domweg geen genoegen te nemen met de huidige situatie. Verwarring ontstaat altijd op het moment dat iemand zegt: ik pik het niet, ik wil dit niet meer. Verwarring ontstaat door af te wijken van het normale; elk patroon moet worden doorbroken. Verwarring is rusteloos, verwarring legt zich niet neer. Verwarring is strijd. Liefde - wat het ook is - heeft ook de totale verwarring tot doel. Verwarring heeft ook iets negatiefs - wat niet minder interessant is. Verwarring zorgde voor bommen en concentratiekampen. Diezelfde verwarring kan vrede veroorzaken. Soms is dat het enige dat vrede kan veroorzaken.