Versie

Man en ik houden zo nu en dan een kleine vergadering over ons ouderschap. Liefst ’s avonds, met een glas wijn. Dat is noodzakelijk, want we leiden een wat hectisch bestaan en kinderen veranderen doorlopend.

Een interessante en prachtige vorm van geestelijke terreur, waarbij je in pedagogisch opzicht om de haverklap voor lul staat, met je verouder­de kennis. Je grapjes zijn ineens flauw. Je aanwijzingen onnodig. Je bezorgdheid nu belachelijk. (Er is een nieuwe versie van uw kind beschikbaar, wilt u het systeem bijwerken?) Afgelopen weekend zat man een paar dagen in Londen en veranderde mijn zoon van een rustige, in boeken geïnteresseerde zesjarige in een onbetrouwbare waaghals. Dus moesten man en ik hoognodig vergaderen. ‘De verdachte’, zeg ik, ‘is gisteren om zes uur ’s ochtends zijn bed uit gekomen, heeft de sleutels gepakt, heeft de voordeur geopend en is naar buiten gegaan.’ Man trekt zijn wenkbrauwen alvast op in ongeloof. ‘Hij is de straat overgestoken en is de hoek om gegaan, heeft zich door het gesloten hek van de speeltuin gewurmd en heeft daar toen…’ (ik pauzeer even voor maximaal effect) ‘…staan huilen als een weerwolf.’ Ik probeer gepast serieus te kijken. Man schenkt voor ons allebei een groot glas wijn in. We zwijgen een tijdje. ‘Als een weerwolf?’ zegt hij dan. Ik knik. ‘Hoort dat niet bij volle maan?’ ‘Ja’, zei ik, ‘maar hij zei dat hij zichzelf ’s nachts niet wakker kon krijgen.’ We zitten het even op ons in te laten werken. ‘Daar oversteken’, zegt mijn man. ‘Dat is een levensgevaarlijke hoek. Hij had wel…’ Ik zet mijn glas met een klap op tafel. ‘Daarom’, zeg ik. ‘Daarom heb ik hem uitvoerig en indringend uitgelegd waarom hij het nooit meer mag doen. Hij snapte het. En toen deed hij het vanmorgen weer.’ Man en ik peinzen. Moeten we de voordeur hermetisch beveiligen? Opnieuw praten? Straffen? Dreigen met sancties? ‘Vroeger’, zegt mijn man haast weemoedig, ‘kreeg ik gewoon een klap voor mijn kop als ik zulke stomme dingen deed.’ Hij zucht. Ik zucht terug. We weten het even niet. Boven ons hoofd gromt een kleine weerwolf zachtjes in zijn slaap.