Groen

Verwarring

Koeienman Koos van Zomeren verzorgt al bijna een jaar elke week een aflevering van ‘Boom voor Boom’ in NRC Handelsblad. Zoals de titel al doet vermoeden: hij schrijft over bomen. In de aflevering ‘Boomgroep bij Lochem’ (5 oktober) heeft hij het over Colin Tudge, de man over wiens boek Het verborgen leven van bomen ik een paar weken geleden wat lacherig schreef. Van Zomeren noemt het boek een ‘prachtwerk’. Hij (Van Zomeren) beschrijft het fenomeen dat wanneer bomen in Afrika door bijvoorbeeld giraffes aangevreten worden, ze een stofje afscheiden dat onaangevreten bomen in de omgeving ertoe aanzet zichzelf oneetbaar te maken. Waarover Tudge het volgende heeft geschreven: ‘We kunnen de bomen niet naar elkaar horen roepen (…) maar toch is de lucht vol van conversaties die ze hebben met behulp van vluchtige chemie.’ Zelfs Tudge verliest voor een moment zijn nuchterheid, schrijft Van Zomeren daarover. Pardon? Tudge verliest zijn nuchterheid wat mij betreft al op bladzijde 1 van zijn boek. Koos is overigens niet tégen het praten met bomen, want hij zegt maar zo: ‘Als mensen met God kunnen praten, kunnen ze ook met bomen praten.’

Ik praat nooit met God, maar wel tegen honden en ezels, geregeld hoor ik mezelf tekeergaan tegen de tv. Terwijl ik heus wel weet dat vooral de tv niets terug zal zeggen. Honden of ezels, die willen nog wel eens iets terugzeggen. ‘Waf’ bijvoorbeeld, of ‘ia’. Wat ik dan weer niet kan verstaan. Wel weet ik dat als ik een hond een schop geef of een ezel aan zijn oor trek, dat die dieren pijn doet. Maar wat moet ik hiermee: ‘Bomen leven niet enkel in het hier en nu. Ze herinneren zich het verleden en anticiperen op de toekomst’? (Tudge, blz. 318)

Ik ben ervan in de war. Ben ik een angstig mannetje dat liever niet wil dat alle bomen en struiken om mij heen kunnen denken en voelen? Waarom lach ik mensen die bomensnoei ‘zielig’ vinden uit en bloedt mijn hartje bij het zien van populierenstronken waar het sap vrijelijk uit stroomt? Wie ben ik? Wat is een boom? Godnogaantoe.