Perquin

Verzekering

Maandagmiddag belt er een zekere meneer Driessen. Van de verzekering. Of het schikt? Daar moet ik even over nadenken, want ik werkte aan een gedicht. Daar was ik heel geconcentreerd mee bezig, totdat de telefoon ging. Maar aangezien ik de telefoon zelf heb opgenomen kan ik nu moeilijk beweren dat het niet schikt omdat ik geconcentreerd aan een gedicht werk. ‘Ja hoor’, zeg ik dus. 'Het schikt.’ Daar is meneer Driessen blij om, want hij heeft een interessant aanbod. 'Wat denkt u ervan’, vraagt hij, 'om minder premie te gaan betalen?’ Daar denk ik van alles van, vanzelfsprekend, maar ik heb wel geleerd om behoedzaam te reageren wanneer het woord 'betalen’ valt. 'Zou u dat misschien kunnen toelichten?’ vraag ik. Toelichtingen kunnen zelden kwaad.

'Natuurlijk’, zegt Driessen enthousiast. 'Wat is een goede dag om langs te komen?’

Ho, denk ik. Langskomen? Ik wil helemaal geen verzekeringsmeneer op bezoek. Als ik iemand in de ogen kijk, kan ik namelijk heel moeilijk nee zeggen. Dan teken ik alles, vooral als iemand een droevig gezicht heeft. En meneer Driessen klinkt alsof hij best eens een droevig gezicht zou kunnen hebben. 'Kunt u het niet telefonisch uitleggen?’ vraag ik. Nee, dat vindt meneer Driessen geen goed idee. Hij wil mij namelijk een kleine presentatie laten zien. Van 'het product’. Dan heb ik een overzicht van 'de situatie’ en dat is 'zo veel prettiger’.

Hij zwijgt verwachtingsvol. 'O’, zeg ik. 'Nou. Dat lijkt me eigenlijk niet zo'n handig idee. Persoonlijk gezien.’ De stilte houdt aan. 'Ik hou niet zo van presentaties’, zeg ik zo aardig mogelijk. 'Vandaar dus.’ Meneer Driessen zegt nog steeds niets. 'Bent u er nog?’ vraag ik.

'Ja’, zegt Driessen nu bars. 'Prima hoor. Als u geen lagere premie wenst, dan ga ik u natuurlijk niets opdringen.’ En met een gehaast 'goedemiddag’ verbreekt hij de verbinding. Beduusd leg ik de telefoon neer. Terug naar het gedicht. Die meneer Driessen, denk ik, heeft zonder twijfel een gezicht waar ik geen weerstand aan kan bieden. Een extreem droevig gezicht. Misschien zelfs een droevig leven. 'Droevig leven’ noteer ik in de kantlijn. 'Succes verzekerd.’