Inleiding

Vierhonderd jaar grachtengordel

Wie wil er nu níet in de grachtengordel wonen? Daar waar de Gouden Eeuw nog in elk uitzicht is vereeuwigd in steen, waar de grachten, in de woorden van de negentiende-eeuwse Fransman Edmond Texier, ‘kant-en-klare schilderijen [zijn], die alleen nog wachten op hun schilder en hun lijst’?

Medium 09. niet uitgevoerd ontwerp stadsvergroting 1661  010035000053 week35 groot

Al vierhonderd jaar vind je hier het hoogtepunt van de Nederlandse cultuur, een jubileum dat bekroond is door de statusupdate als Unesco Werelderfgoed. Hier vind je uitgeverijen, debatcentra, stijlkamers, culturele instellingen, hier komen toeristen uit de hele wereld naartoe om oog in oog te staan met het beste van de Nederlandse identiteit. Het is een burgerparadijs.Wie wil er nu wél in de grachtengordel wonen? Tussen de koude kak met zijn veilige linkse meninkjes, de culturele bobo’s die hun zakken vullen met geld van de belastingbetaler? De grachten stromen vol met laveloze toeristen op hun huurfietsjes. Elk vrijgekomen pand wordt omgebouwd tot hotel.Als de avond valt raken de parkeerplaatsen aan de Herengracht leeg omdat alleen advocatenkantoren nog de prijs per vierkante meter kunnen betalen.
In deze Uitmarktspecial van De Groene Amsterdammer (grachtengordelbewoner sedert 2011) onderzoeken we hoe de grachten laveren tussen deze twee uitersten: hoe ze ooit tot stand zijn gekomen, hoeveel sociale en culturele dynamiek ze nog hebben en welke rol ze spelen in hoe we onze elite verbeelden.