Vlees is te duur voor Belgische rusthuizen

Brussel – In je eentje de verantwoordelijkheid over meer dan honderd ouderen, medicijnen die verkeerd verstrekt worden, een huisarts die drie dagen op zich laat wachten en collega’s die met de blote hand voelen of een luier nog droog is om meteen daarna een andere patiënt te verzorgen.

In een open brief in de Vlaamse krant De Standaard maakte een jonge Vlaamse verpleegkundige vorige week de balans op van een weekend invalwerk in een Gents verzorgingshuis. ‘Een zorghotel, maar veel “zorg” of “hotel” heb ik niet gezien’, schrijft de 24-jarige Liesbet Claeys.

Gaat het om een incident? Volgens de koepel van onafhankelijke verzorgingshuizen, Vlozo, wel. Al erkent de organisatie dat de overheidsbudgetten tekortschieten. Vanwege achterblijvende overheidsfinanciering bezuinigen instellingen op de hoeveelheid personeel, of wordt de eigen bijdrage voor de ouderen (nu gemiddeld 1500 euro per maand) verhoogd. Ouderenverzorgster Claeys werkte echter in verschillende instellingen en zag overal hoe ouderen ‘aan hun lot worden overgelaten’.

De koks in Belgische verzorgingshuizen moeten bijvoorbeeld drie maaltijden en een tussendoortje op tafel zetten voor – als ze geluk hebben – in totaal vijf euro. Er zijn namelijk ook genoeg collega’s die het met drie euro moeten doen, volgens kok Andy Verroeye van ‘New chefs in healthcare’.

Zelf mag Verroeye vijf euro per bewoner uitgeven. Drie euro te weinig om voor lekker eten te kunnen zorgen, zegt hij. Vers vlees of vis is te duur. Om de kosten te drukken kiest hij voor gehakt of kip. ‘Voeding is een van de zaken waar je op je oude dag nog naar kunt uitkijken. Maar doordat we voortdurend moeten beknibbelen, is dat niet mogelijk.’ Ook bewoners, verpleegkundigen en directeuren meldden zich (anoniem) bij de krant. ‘Weinig bewoners durven te klagen omdat ze beseffen dat ze de rest van hun leven in dat rusthuis moeten doorbrengen (…) De onderzoeken naar de kwaliteit worden trouwens door de rusthuizen zelf ingevuld. “Ik geef gewoon geen cijfers van valincidenten meer door”, zei een directrice.’

De Standaard benadrukt dat de kritiek zich niet richt op het personeel, maar op de zakkenvullende bestuurders en politici. Welzijnsminister Jo Vandeurzen reageert vooralsnog stoïcijns op de ophef. Ja, de instellingen kampen met de toenemende vergrijzing, daarom investeert hij al in meer plekken en meer personeel. Verder wijst hij erop dat de maaltijden in verzorgingshuizen onlangs nog 3,7 op 5 scoorden in een enquête onder bewoners.