Vliegwerk

Bol knoflook bevat vijftien losse parten. Klein en groot. De grote gaan in tweeen, soms zelfs in drieen. Op de weegschaal samen niet meer dan 64 gram. Inmiddels had ik ook bedacht dat het handiger was om het boschje boschuitjes klein te snijden en helemaal apart in een lepel olie of twee bijna vloeibaar te bakken. Je hebt ook mensen die ‘gelijk’ zeggen als ze ‘meteen’ bedoelen. Sommige mensen zeggen helemaal niets. Daar had je hem al.

‘Wat zo buitengewoon is’, zei hij vanonder die bril als een leeg peper- en zoutstel, 'dat de mensen in China juist in het noorden knoflook eten en juist in het zuiden juist niet! Want eigenlijk in alle landen, qua muis zuip thuis apart, nietwaar?’
Ogenblikkelijk kwam ons noorden vol rare kostgangers voorbij. Kon ze zelfs ruiken. Links daarvan het totale zuiden. Kon ik ook ruiken, maar zag ze inderdaad nergens met een ballonnetje knoflook tussen de kaken. Een gepensioneerde Geleener slechts.
Verre van willekeurig begoot ik het westen en oosten van mijn pan met hete olie. Onvergelijkbaar prachtige zonnebloemolie. Dat Van Gogh redelijk wat olijfbomen heeft geschilderd vergat ik maar. Toch vind ik zijn pot bieslook (voorjaar 1887) het mooist. Wie heeft er ooit zoveel verbluffend groene penseelstreken naast elkaar gezet zonder vervelend te worden?
Tenen in de hete olie. Maar er na negentig seconden weer uit. Bewaren, omdat het de beurt is aan de drie lamspoten. Poten verhitten en draaien. Kleurverandering van Rokeby-roderig naar Nuenens bruinbruin observeren. Vergat te zeggen dat het de dag na de dag vol geitengeroezemoes is. Dag van de tweede helft van het bosje koriander. Zodat het theekopje saus, overgebleven van de dag daarvoor, nog heel goed bruikbaar is. Waar gisteren wat te veel peper in de onderstroom zat. Oude saus drijvend in nieuwe (of omgekeerd), bekend in onbekend (of andersom), dat moeten we hebben. Kunst en seks en vliegwerk tegelijk. Denk daarbij ook aan het toekomstig bruisen van een brillenkoker vol sake.