Politiek sonnet

Volkert in hongerstaking

«Veel hoger dan de mens, staat dus het dier.

Het doodt zijn eigen soort niet, maar het zorgt

vanzelf voor een natuurlijk evenwicht.

Zo heeft God ons ook bedoeld: onbezorgd,

gelijk in waarde: olifant of mier.

Het is de wrede mens die dit ontwricht.

Als mens streef ik ernaar een dier te zijn

en doodde Pim die onze soort bedreigt.

Waardoor het beest boven de mens uit stijgt.

Ik ben geen mens, ik ben eerder een zwijn.

En dus gekooid. Mij wacht als beest de strop.

Mijn wraak: als dier ken ik geen mensenvrees

en ook geen mensentaal. Ik eet geen vlees,

maar honger en vreet aldus mezelf op.»