Voor dromers en dwalers

Ik begon er een beetje achteloos in te lezen. Zoon vindt dode moeder, dat werk. Na de eerste bladzijde dacht ik: hé. Dit is goed geschreven. Sec, maar geladen met vervreemding en levensangst. Met een vrouw in de hoofdrol die nooit iets begrijpt van weerberichten. Die ‘angstig en passief’ wordt van de gebruiksaanwijzing van haar stereoapparatuur. En die haar man gadeslaat en ziet dat hij op een afgericht dier lijkt. Maar ja, er is dus ook nog die dode. In verschillende tijdvakken worden drie mensen gevolgd. Telkens wordt een sfeer van wantrouwen gecreëerd: dit zou wel eens de moordenaar kunnen zijn. En telkens wordt er verteld vanuit iemand die die verdachte heel nabij staat. In het slothoofdstuk gaan we terug in de tijd. Dan duikt plotseling de échte moordenaar op, althans: als lezer ga je denken dat dat ’m moet zijn. Ik ben het boek onmiddellijk opnieuw gaan lezen, op zoek naar sleutels. Die zitten er een beetje in, maar niet helemaal. Erg sterk.

Van een vluchtiger kracht echter dan een Nederlandse roman die begin 2006 verscheen. Ook een boek voor dromers, dwalers en tastenden. De hoofdpersoon Kees, verzeild geraakt in New York, verstaat nooit iets. En als hij wel wat verstaat, begrijpt hij het niet. ‘Maybe you’re right’, zegt hij dan maar. Niet eerder werd zo mooi het wegdromen beschreven, een activiteit waar toch het leeuwendeel van de tijd mee heengaat.

Karen Shepard, Achterdocht

(vertaald door T. Bartels) De Bezige Bij,

222 blz., € 17,90

Kees ’t Hart

De krokodil van Manhattan

Querido, 252 blz., € 17,95