Bij de dood van een astroloog

Voorkennis van Suiker-tapes

Onlangs overleed Simon Suiker. Hij bleek de astroloog te zijn geweest van prominente Nederlanders. Wat moesten zij met deze half analfabete en drugsverslaafde ex-kappersknecht? Achter de ‘Suiker-tapes’ gaat een wereld schuil van geld, macht en menselijke zwakheden.

Dat rijke en machtige mensen zich laten adviseren door astrologen, zieners, waarzeggers, parapsychologen en allerlei Jomanda-achtige types is niets nieuws. Ook Koninklijke Olie/Shell zou een beroep op hen doen bij olieboringen. De laatste Russische tsarina Aleksandra raakte in de ban van Raspoetin. En het Nederlandse koningshuis beleefde met gebedsgenezeres Greet Hofmans een compromitterende affaire. Zelden komen deze relaties in de openbaarheid, want niemand loopt te koop met zijn afhankelijkheid van spirituele adviseurs. Enige verbazing wekte dan ook het bericht vlak voor Pasen in de dagbladen over het overlijden op dinsdagnacht 3 april van Simon Suiker, een astroloog die jarenlang ‘de horoscoop trok van prominente Nederlanders, zoals zakenvrouw Nina Brink, eurocommissaris Neelie Kroes, ex-voetballer Ruud Gullit, topcrimineel Willem Holleeder en vastgoedhandelaar Jan-Dirk Paarlberg’. Een opmerkelijk rijtje mensen, die behalve rijkdom en een voorliefde voor astrologie meer raakvlakken hebben: zij bewegen zich in hetzelfde netwerk binnen het bedrijfsleven en het vastgoed, ja zelfs daar waar de onderwereld de bovenwereld elkaar raken. Ook ijdelheid, in de vorm van peperdure kleren en cosmetisch geknutsel aan het ouder wordende lichaam, is een aantal van hen niet vreemd.

Simon Suiker bleek voor hen een dagelijkse steun en toeverlaat te zijn geweest. Hij las de levenslijnen in hun handpalmen, trok tarotkaarten en bestudeerde de bewegingen in de kosmos in relatie tot hun zakelijke beslissingen, contacten en sociale bezigheden. Zijn bevindingen besprak hij met zijn cliënten meestal door de telefoon. Welke namen er nog meer in zijn adressenboekje stonden, is niet bekend. Maar gelet op het ‘ons kent ons gehalte’ van de Nederlandse nouveau riche zullen er nog veel meer BN’ers banden met Suiker hebben gehad.

Hoe dit netwerk van beurshandelaren, captains of industry, televisiesterren, hun echtgenotes, minnaressen en aanverwante contacten functioneert, valt gedeeltelijk uit ‘de bladen’ te vernemen. Een plaats op de eerste rij bij de modeshows van Frans Molenaar, een drankje bij grand café Lexington in Amsterdam-Zuid, een hapje bij Le Garage van Joop Braakhekke, een gekochte tafel bij een liefdadigheidsdiner in Laren, een kunstveiling, een bezoek aan de jaarlijkse Miljonairs Fair of een huis in een omheind condominium in St. Tropez: ze komen elkaar continu overal casual tegen. Het zijn kringen die zich exhibitionistisch manifesteren, maar die ongrijpbaar en onzichtbaar blijven voor de buitenwereld, soms ook voor politie en justitie. In dit circuit opereerde Suiker.

Wat moesten zij met deze astroloog? Bood hij hen inzichten over investeringen, aandelenkoersen, de gang naar de beurs? Werd hij als ‘ziener’ gebruikt als doorgeefluik van informatie over zakelijke transacties, zodat er formeel geen sprake was van voorkennis? Of was hij slechts een therapeutisch ‘luisterend oor’? Onthulde hij de ‘ware’ drijfveren achter vriendschappen en seksuele relaties? Als je steenrijk bent, weet je tenslotte nooit waarom iemand iets van je wil. Bezit maakt immer achterdochtig, zo niet paranoïde.

De bij zijn overlijdensbericht gepubliceerde foto van Suiker, officieel op zestigjarige leeftijd overleden aan de gevolgen van aids, toont een figuur waarvoor maar één woord is: bizar. Lange, onverzorgde donkere haren, opgespoten lippen, een ingevallen verbouwde neus en schemerige ingevallen gelaatstrekken.

Maar wie was hij? De primeur over het bestaan van de astroloog Suiker als adviseur van Neelie Kroes stond op 7 maart, enkele weken voor zijn dood, in dagblad De Pers. Over zijn achtergrond is verder weinig bekend. Dat komt in de eerste plaats doordat er nooit reden was om over hem te schrijven. Ook blijkt nu dat hij zelf een rookgordijn creëerde rond zijn antecedenten. De versies van zijn achtergrond wisselden vaak. De ene keer kwam hij uit een straatarm Rotterdams gezin met zeventien kinderen en ontvluchtte hij op jonge leeftijd zijn ouderlijk huis. De andere keer kwam hij uit een middenklassegezin met zeven kinderen. Wat zeker is, is dat hij alleen de lagere school had afgemaakt – iets waarvoor hij zich erg zou hebben geschaamd – en de levenspartner was van de Rotterdamse societykapper René Uijl. In de kapperszaak deed hij knechtwerk.

Zijn ‘speciale gave’ zou hij al jong hebben ontdekt. Maar uit navraag bij officiële astrologen blijkt dat niemand hem kent. Enkele astrologen zeggen desgevraagd: ‘Het is een kleine wereld van zo’n honderd astrologen. Het is dus gek dat we nog nooit van hem hebben gehoord.’

Toen zijn vriend Uijl in 2002 stierf, bleef Suiker onterfd en berooid achter en belandde hij in de bijstand. Hij was drugsverslaafd en leed aan aids. Dat was een logisch gevolg van zijn roekeloze leven: hij pikte verslaafde jongens van de straat op, nam hen in huis en bood onderdak in ruil voor seks. Het is deze aan lager wal geraakte, half analfabete astroloog die intensieve contacten onderhield met, in ieder geval, het rijtje namen dat onlangs in de publiciteit is gekomen. Dergelijke berichtgeving hoort op zichzelf thuis in Story en Privé, ware het niet dat onmiddellijk na zijn dood een wonderlijke ruzie is uitgebroken tussen een van zijn voormalige cliënten en andere partijen over de zogenoemde Suiker-tapes: de op banden opgenomen gesprekken tussen Suiker en zijn cliënten.

Wat daar allemaal op staat – behalve vermoedelijk seksuele uitstapjes – vormt wellicht een interessante bron van informatie over zakelijke transacties. Legale dan wel illegale. Dit is niet hard te maken, maar dampt wel uit de berichtgeving van de laatste twee weken omhoog. Over en weer worden aanklachten ingediend: over diefstal van de tapes, over misbruik dat is gemaakt van de doodzieke Suiker en over handel in drugs. Het zijn allemaal ingrediënten voor een film over de achterkant van de wereld van geld en macht. Maar de feiten zijn niet helder. Sleutelfiguur is niettemin Nina Brink.

Vlak na de dood van Suiker deed advocaat Oscar Hammerstein aangifte ‘namens de nabestaanden’. Hij beschuldigt Brink van diefstal van de banden. Haar chauffeur Job van Haaren en een bodyguard zouden direct na het overlijden van Suiker voor diens huis hebben gestaan. Hammerstein zei op 6 april tegen NRC Handelsblad dat de aanwezige huisgenoten ‘hem in paniek belden toen het ploegje van Nina voor de deur stond’.

Waarom? Brink had een zeer intensieve vriendschap met Suiker. Die dateert van 2000, vlak voor de jammerlijk verlopen beursgang van Worldonline. Ze zou met Suiker in contact zijn gekomen via societykoningin Christine Kroonenberg, de steenrijke weduwe van vastgoedhandelaar Jaap Kroonenberg. Zij stelde de astrologisch onderlegde levenspartner van haar kapper voor aan haar kennis Nina Brink – die altijd al riep sterk te geloven in intuïtie – wat resulteerde in dagelijkse urenlange telefoongesprekken. Bij haar beslissingen liet ze zich sterk door hem leiden. Totdat in 2004 bleek dat hij alle gesprekken op de band opnam. Vanaf het moment dat Brink dat ontdekte, zou ze hem volgens Hammerstein ‘het leven tot een hel hebben gemaakt, tot aan zijn sterfbed toe’.

Maar wat raar is: terwijl Brink zelf sinds 2004 niet meer met Suiker sprak, verzorgden haar echtgenoot Ab en haar chauffeur Suiker op zijn sterfbed. Zij hebben bovendien ‘op nadrukkelijke wens van Suiker’ de gesprekken aldaar van de laatste maand opgenomen. Brink beweert dat deze banden nu bij de politie liggen. Haar advocaat Jurjen Pen, die zich meer dan fulltime inzet voor zijn opdrachtgever, wil nu Hammerstein laten vervolgen wegens smaad en laster.

Waarom zou Brink gebrand zijn op die banden uit het huis van Suiker? Welnu. Er lopen nog steeds rechtszaken tegen haar, gevoerd door gedupeerde aandeelhouders die kapitalen hebben verloren bij de beursgang van Worldonline. Zij trachten aan te tonen dat er sprake is geweest van misbruik van voorkennis en misleidende informatieverstrekking in het prospectus volgens een sinister ‘Brinkplan’.

Over de ravage die ze heeft aangericht, heeft Brink nooit spijt getoond. Ze trok zich, nadat ze zelf de buit binnen had gehaald, terug in haar villa in Brasschaat met haar man Ab en dochter Karen. Ze gedraagt zich als een sfinx, die het volgens vele bronnen niet nalaat mensen te intimideren met rechtszaken en te laten achtervolgen door privé-detectives. Een gewetenloze, keiharde zakenvrouw met, volgens onder meer publicaties in Quote, een voorkeur voor geperverteerde seksuele relaties. Exen zou ze dumpen als vuil. Als dat niet naar wens verloopt, creëert ze voor hen een compromitterende situatie, zoals ze deed met haar ‘vriendje’ Michael Schulhof. Deze voormalige president-commissaris van Worldonline werd in 1998 met de creditcard van het bedrijf ‘betrapt’ in YabYum en trad af nadat het seksschandaal in de Amerikaanse pers was gekomen.

Brink heeft veel vijanden gemaakt. Het regende de afgelopen jaren justitiële aanklachten. Zo meldde zich de Vereniging van Effecten Bezitters (veb) namens twaalfduizend kleine aandeelhouders voor een juridische procedure die, aldus de veb, nog steeds loopt en die kans maakt op succes. Ook was daar het advocatenduo Gerard Spong en Oscar Hammerstein. Zij richtten de Stichting Lipstick Effect op, die namens 3500 beleggers een civiele procedure tegen Brink en Worldonline begon. Hammerstein denkt nu waarschijnlijk dat de Suiker-banden hem daarbij als bewijs van dienst kunnen zijn.

Hoe de kwestie van de bandendiefstal wordt opgelost, zal interessant zijn. Hammerstein heeft tegen De Pers verklaard: ‘Ik maak me geen enkele zorgen over haar aanklacht tegen mij. Ik ken de intimidatietechnieken van Brink, net als veel andere advocaten in Amsterdam. Ik verheug me in de tussentijd op de behandeling van een klacht. Het zou goed zijn om alle mensen hierbij betrokken als getuige te horen.’

Ondertussen lopen er meer aanklachten die weer een ander licht op de zaak werpen. Ook uit onverwachte hoek. De Telegraaf berichtte op 12 april dat tv-journalist Pieter Storms een week na Suikers overlijden naar de politie in Beverwijk is gegaan om melding te maken van een drugsdeal. Hij begeleidde een zekere Lucas H., een Hongaar die met Suiker samenwoonde, die officieel aangifte deed tegen journalist Eric Smit. Smit, voorheen adjunct-hoofdredacteur van Quote en tegenwoordig verslaggever van De Pers, zou volgens Lucas H. aan Suiker heroïne en cocaïne hebben verstrekt in ruil voor interviews. Volgens Storms zou Suiker zijn overleden aan een overdosis. Storms verklaart zijn actie zo: ‘Ik blijf toch die bevlogen jongen die dingen aantrekt. Nina en ik hebben een heel vriendschappelijke relatie en we gaan veel met elkaar om.’ In hetzelfde bericht reageert Smit verbijsterd. ‘Wat een onzin. Storms is helemaal “into” Brink. Ze zijn druk samen aan het hutselen en knutselen. Iemand die “into” Brink is, gaat dingen voor haar doen. Storms heeft een naar geld snakkende Hongaarse straatgozer bereid gevonden een verklaring af te leggen. Een laag-bij-de-grondse junkendaad. Storms is in dienst bij Brink.’

Deze ‘breekijzeractie’ moet vermoedelijk in context worden gezien. Smit was van plan een boek te schrijven over het leven van de sterrenastroloog. Hij zegt: ‘Ik heb in de afgelopen anderhalf jaar veel gesprekken met Suiker gevoerd, en ja ik heb hem wel eens honderd euro toegestopt. Uit mededogen met deze aan lager wal geraakte man die niet in staat was om in zijn eigen levensonderhoud te voorzien. Hij kan daar best drugs voor gekocht hebben.’

Dat boek zit Brink (en ook andere personen) helemaal niet lekker. Smit vertelt desgevraagd dat hij een geluidsband in het bezit heeft waarop onder anderen Brink is te horen in gesprek met Suiker. Bovendien heeft Smit de astroloog vele malen geïnterviewd over bijvoorbeeld de ontboezemingen van Brink over Worldonline. ‘Daar gaat binnenkort spectaculair nieuws over komen. Onder andere over hoe het grote publiek indertijd om de tuin is geleid’, aldus Smit.

Eerder al publiceerde Smit in De Pers. Uit de memoires van Suiker blijkt volgens hem dat Suiker door Nina Brink is ‘ontvoerd’. Smit: ‘Zij zou hem hebben aangezet tot het afleggen van valse verklaringen over een van haar vijanden. Na deze verklaring is Suiker tien dagen bewaakt door een beveiligingsbedrijf van Brink. Zij zou hiermee hebben willen voorkomen dat hij iets over hun geheime gesprekken zou loslaten aan anderen. cia’tje spelen is een soort hobby van haar. Ze neemt zelf alle gesprekken op, ze is paranoïde.’ Iemand kapot procederen is een ander geijkt middel van Brink. Smit: ‘Toen ik de banden van Suiker afluisterde, zag je dat het een patroon is: mensen uit eigen kring intimideren.’

Wat is hier aan de hand? Gebruikte Nina Brink bijvoorbeeld Suiker als liaison van haar vele zakelijke en private contacten? Via de opgenomen gesprekken over horoscopen zou ze aan sleutelinformatie komen over bepaalde mensen.

En hoe zit het met die andere cliënten, zoals Kroes en Paarlberg? Smit schetst op basis van zijn gesprekken met Suiker het beeld van een trillend rietje. Achter de iron lady Kroes, die volgens het Amerikaanse zakenblad Forbes geldt als een van de machtigste vrouwen ter wereld (in 2006 op plaats 38 van de top-100), zou een onzeker mens schuilgaan. Kroes leerde Suiker kennen in de Rotterdamse kapperszaak. Ze bleek gevoelig te zijn voor zijn gaven en bouwde een vertrouwelijke relatie op, die naar schatting ruim tien jaar duurde: vanaf haar beginjaren als president van Nyenrode totdat ze in 2000 werd geroepen om als eurocommissaris voor Mededinging het Europese bedrijfsleven te inspecteren op ondeugdelijke transacties. Kroes sprak met Suiker over zaken, geplande ontmoetingen, haar zoon en haar vriendschappen. Haar ex-partner Bram Peper bevestigt in De Pers dat ‘Neelie inderdaad vreselijk veel met hem belde’.

Kroes introduceerde Suiker bij Jan-Dirk Paarlberg. De relatie tussen Kroes en Paarlberg was toen nog hartelijk. Ze deelden onder meer een kantoorpand aan de Vecht. Totdat Paarlberg, liefhebber van Italiaanse maatpakken, sportauto’s en topkunst, na de moord op Willem Endstra in 2004 werd opgepakt. Hij werd al langer verdacht van banden met het criminele milieu en van witwassen van kapitaal verkregen door onder andere afpersingen door Willem Holleeder. Kroes verbrak onmiddellijk de relatie met Paarlberg. Suiker was toen al uit haar leven verdwenen. Anders had hij het wellicht ‘gezien’ en haar kunnen waarschuwen.

Volgens Eric Smit is Simon Suiker overigens overleden aan een hartstilstand. Hij bezocht vorige week, 11 april, de crematie van Suiker in Amsterdam. Lucas H. reed in een auto met chauffeur en eigen advocaat het terrein op. Nina Brink was niet aanwezig. ‘In het zaaltje zat een zwijgende groep mensen en nam niemand het woord achter de katheder. Na afloop maakte Brinks echtgenoot, een keurige man, een rondgang en zei slechts “Ab Brink, gecondoleerd”.’

Nina Brink betaalde de crematie.