Weblog: Leven in Frankrijk

VORST

Twee dagen geleden stond ik om negen uur op en keek uit het raam. Een maagdelijke sneeuwlaag bedekte de tuin en het dorp. Ik kleedde me aan en ging naar buiten. Samen met de poezen die voorzichtig snuffelend hun eerste stapjes zette in de spierwitte poedersneeuw.

Mijn dorp was veranderd in een kerstkaart. De struiken en bomen torsten zo’ n dertig centimeter tussen het groen en de dorpsweg strekte zich stralend wit voor mijn ogen uit. Om negen uur ‘s ochtends was er nog geen stap in de sneeuw gezet. Ik wandelde naar de rivier, waar de ijsschotsen dreven en in de opkomende zon schitterde de sneeuw als kristal>>>>