Sport

Vox

Het is gewoon eng. De snelheid waarmee het gaat. De vanzelfsprekendheid waarmee het gaat. De beslistheid en onhoudbaarheid waarmee het gaat. Binnen een paar dagen is een weinig betekenend gevalletje van twijfel over (de inzetbaarheid van) spelers van het Nederlands voetbalelftal uitgegroeid tot een door de media in extenso belichte crisis.

We horen zaaggeluiden. Het zijn de poten van Marco van Bastens bondscoach-stoel waaraan gezaagd wordt. De bondscoach staat onder druk, onder grote druk.

En het ging zo voorspoedig. Als een zonnetje. Maar opeens is de boot aan. Van vele kanten worden er vuurtjes opgestookt.

‘Vertrouwen in Van Basten gedaald’, ‘Kritiek op Van Basten groeit’, ‘Onvoldoende voor Marco van Basten’, ‘Duo brengt Van Basten in het nauw’ roepen de kranten.

Dat is allemaal in gang gezet door twee spelers van het Nederlands elftal. Mark van Bommel (die door Johan Cruijff zo terecht Bommel wordt genoemd), onlangs verhuisd naar Bayern München en aldaar redelijk tot goed aan het nieuwe seizoen begonnen, en Ruud van Nistelrooij (die door Willem van Hanegem zo briljant Nistelrode wordt genoemd), onlangs verhuisd naar Real Madrid en aldaar redelijk begonnen aan het nieuwe seizoen, respectievelijk 30 en 29, of 29 en 30, hebben bewerkstelligd dat hun persoonlijke grieven niet alleen openbaar werden maar nu ook ineens publiekelijk worden gedeeld.

Het Nederlandse volk, dat zich vermomt als ‘voetbalminnend Nederland’, geeft Van Basten op dit moment het rapportcijfer 5,8. Tijdens het WK deze zomer was dat een 7,7.

Een rapportcijfer krijgen van het Nederlandse volk, je moet er niet aan denken.

Een paar maanden geleden stond een grote meerderheid van de mensen nog achter de bondscoach. Nu roept een zeker niet geweldig spelende Van Nistelrooij dat het selectiebeleid van Van Basten niet deugt, dat het allemaal draait om vriendjespolitiek en dat Van Basten niet integer is – en: ‘Ja! roept het volk, allemaal vriendjespolitiek! De bondscoach deugt niet! Een 5,8 is hij waard, niet meer! Zeker geen 7,7.’

Een tijdje terug genoot Nederland nog van Oranje onder Van Basten. Nu mompelt een rood aangelopen (‘Ik hou net zo lang mijn adem in tot ik mijn zin krijg’) Mark van Bommel, stugge middenvelder, dat hij nooit, nee nooit meer onder Van Basten en assistent Van ’t Schip wil spelen – en: ‘Nee! roept het volk, nooit meer! Nooit meer Basten en Schip!’

‘Het vertrouwen van voetbalminnend Nederland in bondscoach Marco van Basten is beduidend gezakt’, meldt de krant. Maurice de Hond heeft gepeild dat slechts 27 procent van de ondervraagden achter het selectiebeleid van ‘San Marco’ staat. Slechts 28 procent wil dat hij direct vertrekt. Bij verlies tegen Bulgarije stijgt dat tot 36 procent.

Tegenwoordig heeft iedereen een mening. Of eigenlijk: iedereen zegt iets over iets. Over alles. Aangemoedigd door alle steekproeven, opiniepeilingen, polls en vragen-van-de-dag van kranten, tv-programma’s en websites geeft het volk permanent zijn mening ten beste. Over onderwerpen waarover het nooit een mening had omdat het zich er nooit een moer voor interesseerde. Een gezonde twintig procent der ondervraagden had altijd ‘geen mening’, vandaag is dat veel minder.

Lippenlikkend en handenwrijvend storten de media zich erop, op de vox populi. Die hoorde je eerst alleen op commerciële zenders, nu ook in het NOS_-Journaal._ Hij wordt serieus genomen. Een volksgericht, zo sluw vermomd als ‘vox populi’, kostte Dick Advocaat de kop en zijn baan als bondscoach.

We begrijpen waar het naartoe gaat. Het is onontkoombaar, dus laten we het maar meteen doen. Zijn we de eerste.

De publieke opinie is sterk, machtig en bedreigend. Mensen zijn er bang voor. Voor die ‘opinie’, tussen aanhalingstekens, want op een doordachte mening is het publiek zelden te betrappen – en vooral ook voor de gevolgen en consequenties ervan: kogelbrieven, bedreigingen en ander onbeschofts.

Geef die publieke opinie, of vox populi, dan maar wat ze wil. We gaan het helemaal anders doen. ‘Nederland heeft zestien miljoen bondscoaches’, wil het cliché, dus die mogen nu in actie komen. Nederlanders zijn er dol op overal over mee te praten zonder verantwoordelijk te hoeven zijn. Zich te bemoeien met dingen. Beslissingen te nemen voor anderen. Ze zijn dol op het idee, vooral, dat zij bepalen wat er gebeurt. Wie er wint.

Onder druk van de publieke opinie zal Van Basten aftreden. Onder druk van de publieke opinie komt er een geheel nieuw, revolutionair selectiebeleid. Zonder vriendjespolitiek.

We hanteren het Soundmix-model: onder leiding van Hennie Huisman kan het Nederlandse volk de selectie voor Oranje doen.

Want wat het volk wil, dat krijgt het.

‘Wilt u voor de positie van doelman stemmen op Edwin van der Sar, sms dan nu JA naar 0909-1101. Wilt u Henk Timmer, sms dan JA naar 0909-1102. Voor Maarten Stekelenburg sms’t u JA naar 0909-1103. Wilt u voor de positie van linksachter stemmen op Giovanni van Bronckhorst…’