Vrouw publieksprijs

Yvonne wie?
Yvonne Keuls.
Ik wist niet dat die schreef. Wacht even, is zij niet van Alles went behalve een vent of zo, of Liever alleen?
Nee, dat is Yvonne Kroonenberg.
O ja.
Jij bent zeker een man.
Ja, hoezo?
Dan heb je geen verstand van literatuur. Dan heb je er in elk geval niks over te zeggen.

Leg eens uit.
De Trouw Publieksprijs, die dus werd gewonnen door Yvonne Keuls, is een literaire prijs van het publiek. De lezers, dus. De mensen die boeken kopen. Niet zoals die Hans Anders-prijs of de Hema-korte-verhalen-trofee, of de Febo-literatuur-award, die allemaal worden uitgedeeld door jury’s van kenners en beroemde mensen. Mensen met smaak, zogenaamd. De Trouw Publieksprijs wordt toegekend door de man en vrouw in de straat, de mensen zonder kennis van literaire ins en outs, mensen zonder erkende smaak. En dat zijn vrouwen. Het is in dat opzicht ook niet raar dat juist Vrouw, misschien wel de beste krant van Nederland, zich lieert aan zo'n onderscheiding.
Yvonne Keuls dus. Hoe heette dat boek van haar?
Mevrouw mijn moeder.
Hihi.
Waarom heeft zij dan gewonnen?
Omdat het Nederlandse volk haar heeft gekozen. ‘Ik bedank het Nederlandse volk’, zei Yvonne Keuls in haar dankwoord. Moet je eens drie keer achter elkaar zeggen, heel langzaam en plechtig.
Met de dictie van onze koningin…
Ik bedank het Nederlandse volk. Het Nederlandse volk mocht stemmen voor het Boek van het Jaar. Dat ging per categorie. De literatuur wordt voor het Nederlandse volk voor het gemak onderverdeeld in categorieën: Nederlandse romans en verhalen, Vertaalde romans en verhalen, Spannende boeken, Bundels en Mens en maatschappij. En de winnaars van alle poules speelden tegen elkaar in de play-offs. Dus dat was Marianne Frederiksson tegen John Grisham tegen Youp van ’t Hek tegen H.M. Kuitert tegen Yvonne Keuls. Een ongelijke strijd, derhalve.
Maar daar gaat het niet om.
Daar gaat het niet om. Trouw besteedde de dag erna een halve pagina aan taartdiagrammen met de stemmen per categorie. Mannen- en vrouwenstemmen in andere kleurtjes. En we weten het nu zeker: de Nederlandse literatuur wordt geregeerd door vrouwen. Zonder smaak. Logisch dat Juliana, Mens en Majesteit genomineerd was, en De moeder van Nicolien, en Fortuna’s dochter, en natuurlijk Mevrouw mijn moeder.
Ja, met 'mevrouw’ en 'moeder’ in de titel moet je wel winnen.
Trouw schreef: 'Yvonne Keuls heeft de Trouw Publieksprijs vooral aan haar vrouwelijke lezers te danken. Niet alleen in absolute zin - omdat er nu eenmaal meer vrouwen stemden - maar ook in relatieve zin. Van alle mensen die op haar stemden was maar liefst 82,5 procent een vrouw. In Keuls’ roman lijkt de moeder wel een profetische uitspraak te doen als ze zegt: “Mannen bestaan alleen maar als zij een plaats krijgen in de verhalen van hun vrouwen en moeders.”(’
Weet je wat ik nou zo raar vind? Dat Harry Mulisch op die foto zo ontspannen in dat gezelschap zit. Alsof hij het leuk vindt dat hij ook genomineerd was. Zou het wel goed met hem gaan?