Waanzin

Het is met twee voorbeelden duidelijk te maken dat Nederland in de ban van de waanzin is. Misschien bedoelt men dat met fin de siecle.

Voorbeeld 1: De verplichte registratie van herkomst en afkomst.
Een mevrouw die indertijd in ons Indie geboren is uit - zoals dat heette - Nederlandse ouders en die de oorlog als kind in een Jappenkamp heeft doorgebracht, is na de oorlog gerepatrieerd. Zij is, zoals de meeste repatrianten, met haar moeder met de gebruikelijke onzorgvuldigheid opgevangen. Haar vader is aan de Birmaspoorweg bezweken.
Nu moest zij opgeven waar zij geboren is en u raadt het al: zij werd gerekend tot de van elders afkomstigen, anders gezegd de migranten of de allochtonen, want zij is in ons Indie geboren. De oorlog en de repatriatie kwamen weer boven en nu is zij onder specialistische behandeling.
Voorbeeld 2: Regelmatig, minstens een keer per week maar dikwijls vaker, moet ik in Hilversum zijn. Afhankelijk van waar mijn werk zich afspeelt, nam ik de sneltrein naar het station Hilversum of de stoptrein naar het station Hilversum Noord, gelegen bij het NOS/NOB-complex. Vier keer per uur ging er een trein naar Hilversum. En nu? Volgens de NS twee keer per uur, maar dat is bedrog.
En alleen nog maar stoptreinen. Er gaat een trein om X.47 uur en een om X.54 uur. Dat is dus geen twee keer per uur, dat ligt binnen tien minuten van elkaar, dat is eigenlijk een keer per uur. Immers, tussen X.54 uur en X.47 uur zitten 53 minuten.
De reistijd is verdubbeld, vergeleken met de vroegere sneltrein, namelijk van twintig naar veertig minuten, en met een kwartier toegenomen vergeleken met de vroegere stoptrein.
Klantvriendelijk? Klantenhaters zijn het daar bij de NS. De NS heeft het treinverkeer geheel op Schiphol gericht. Gewone treinreizigers? Valt u toch dood!