Amsterdam, 15 december 2004

Waarde lezer/lezeres

Na 2002 en 2003 rekenden we op rustiger vaarwater. We hebben ons vergist. Na erg en erger volgde in 2004 het ergste. In de tweede week van november keken wij al uit naar het nieuwe jaar, dat toch enige verlichting zou moeten bieden.

Hoewel het cliché zegt dat slechte tijden goed zijn voor de journalistiek en hoewel volgens de theorie op het dieptepunt van hoogtijdagen kranten beter verkopen dan in kabbelende tijden, hebben wij daar het afgelopen jaar helaas weinig van gemerkt. Net als veel andere kranten heeft ook De Groene Amsterdammer het moeilijker gekregen. De snelle oppervlakkigheid van televisie en internet overspoelt de wereld.

Maar juist in deze nerveuze tijden, waarin ook Nederland nu op een achtbaan lijkt, is een krant als De Groene Amsterdammer onmisbaar. Wij zijn een waarachtig onafhankelijk opinieblad, dat zijn huik niet naar de wind laat hangen, dat aangename én beroerde ontwikkelingen volgt met een zoekend oog, dat niet eerst een mening heeft en dan pas gaat nadenken – kortom, een blad dat zijn lezers serieus bejegent omdat het juist niet cynisch wil zijn. Mensen die nog lezen en bereid zijn langer dan vijf minuten hun aandacht op één vraagstuk te richten, worden in deze tijd van zogeheten ontlezing voorgesteld als dinosauriërs. Maar die mensen zijn nu net wel onze lezers: de meest verantwoordelijke, loyale én kritische van het land.

Eerlijk gezegd is dat voor ons vaak een zegen en soms een zorg. Het is niet makkelijk om elke week aan uw hoge verwachtingen te voldoen. Omdat we zo klein zijn, moeten we telkens het allerbeste uit onszelf halen, maar kan een klein probleem – van een griepje tot financiële of technische tegenslag – wel grote gevolgen hebben. Tegen die klippen werken wij elke week weer op.

Dankzij u hebben we dit jaar fatsoenlijk doorstaan, in respectabele armoede maar zonder deurwaarders op de stoep. Door uw gulle giften hebben we in het afgelopen jaar artikelen kunnen publiceren die anders niet zouden zijn geschreven. Met uw donaties konden we op reis om aandacht te schenken aan regio’s, zoals Darfur, die door de wereld over het hoofd werden gezien. En dankzij u hebben we in 2003 twee extra nummers over boeken en muziek kunnen uitgeven.

Dat moet volgend jaar wéér kunnen. Daarom zijn uw giften voor De Groene Amsterdammer van levensbelang. U hoeft niet bezorgd te zijn. We blijven de tering naar de nering zetten. Maar we hebben uw kerstbijdrage wel hard nodig. Ook u heeft niets aan een weekblad waar redacteuren zich suf werken op slechte stoelen en zo last krijgen van hun rug, of anderszins niet kunnen beschikken over de middelen die elke week onontbeerlijk zijn om een mooi en interessant blad te maken.

We willen er maar mee zeggen dat uw giften niet zomaar op een grote hoop worden gegooid maar prozaïsch zullen worden besteed: aan een goede computer bijvoorbeeld, of aan een reportage die gewoon moet worden gemaakt. Uw jaarlijkse zuurstofinjectie biedt ons telkens weer lucht, zodat we links en rechts kunnen blijven aaien dan wel meppen.

Zoals altijd steken wij ook dit jaar onze dankbaarheid jegens u niet onder stoelen of banken.

Lezers die ons met twintig tot 35 euro blij maken, krijgen gratis het boek van Kees Beekmans Eén hand kan niet klapt toegestuurd. In deze prachtige bundel verhaalt Beekmans, die u ongetwijfeld kent van zijn rubriek Bij ons op de prak tijkschool in De Groene Amsterdammer, over zijn hoop en vrees in het onderwijs. Zoals altijd krijgt u ook het, nog door Opland getekende, Groenecertificaat om een familielid of kennis drie maanden lang dit weekblad cadeau te doen.

Lezers die ons 35 euro of meer doneren, krijgen uiteraard het Groenecertificaat en kunnen kiezen tussen de geroemde laatste roman van Maarten ’t Hart Lotte Weeda en het onlangs verschenen boek Provocaties van John Gray, hoogleraar European Thought aan de London School of Economics en bij u wellicht bekend door zijn incidentele bijdragen aan De Groene Amsterdammer. Opteren voor het boek van Kees Beekmans mag natuurlijk ook.

U kunt uw bijdrage overmaken naar giro 4670444. Vergeet vooral niet het boek van uw keuze bij de overschrijving te vermelden.

Rest ons nog één wens aan u allen. Mogen de lezers van De Groene Amsterdammer dit oude jaar in een goede gezondheid en met een opgeruimd humeur achter zich laten en 2005 hoopvol betreden, opdat Nederland de weg omhoog weer weet te vinden.

Met vriendelijke groeten,

Hubert Smeets, Hoofdredacteur