Wallage heeft een idee

Ooit propageerde Joop den Uyl, PvdA-chef in lang vervlogen dagen, dat elke arbeider een eigen auto voor zijn deur hoorde te hebben staan.
Toch maar niet, zo weten wij inmiddels.

Twintig jaar later lanceert Jacques Wallage, de aanvoerder van de socialistische Tweede-Kamerfractie, het voorstel een prijs voor de schaarse parkeerplaatsen bij onze woningen te vragen. Wallage: ‘Nu zijn lucht en openbare ruimte nog gratis. Dat leidt tot bizarre situaties. Zo kunnen wij op veel plaatsen nog altijd gratis parkeren, ondanks het congestieprobleem. De overheid moet stoppen met het subsidiëren van parkeergrond.’
Zelf ben ik trouwens een voorstander van de verviervoudiging van de wegenbelasting. Ik heb gemakkelijk praten, want ik vervoer mij met de tram. Dus ik vind Wallages suggestie uitstekend, en ben tegelijkertijd blij, uit partijsolidariteit, dat het in een weinig, te weinig gelezen blad als Trouw is gelanceerd.
Want Wallages idee doet mij denken aan de toenmalige socialistenleider Anne Vondeling, die in zijn functie van minister van Financiën heeft voorgesteld een extra belasting op het verzolen van onze schoenen te heffen. Het geschiedde in een periode dat de arbeiders lang nog niet allemaal die eigen auto hadden, maar zich veelal te voet plachten voort te bewegen. Dus het boegeroep was niet van de lucht. Socialisten zijn er namelijk in gespecialiseerd om goede of minder goede ideeën op de gebrekkigst mogelijke manier onder het volk te brengen. Wie is een paar jaar geleden ook weer op het rampzalige idee gekomen om Theo van Gogh dat PvdA-televisiefilmpje te laten maken? De beweging is de slag nóg niet te boven.
Wat herinner ik mij nog meer aan communicatief leed en rampspoed aan socialistische zijde? Jawel, dat was dat affiche waarop lijsttrekker Joop den Uyl en partijvoorzitter André van der Louw stonden afgebeeld, zij aan zij, de ene slim, de ander lurkend aan zijn pijp. Sprekend Lenin en Stalin, politici die in sociaal-democratische kring nooit zo populair zijn geweest. Er ging dus een rilling door de socialistische gelederen; het affiche werd nog net op tijd uit de roulatie genomen.
Twee verkiezingen eerder was het voornoemde Anne Vondeling die als lijsttrekker fungeerde. Dat was een brave man met een vuistdikke jeneverneus, terwijl deze socialistische voortrekker nota bene, tragisch genoeg, slechts Rivella placht te drinken.
Hij lag op die betreffende verkiezingsdag in ons aller brievenbus, met een tekst als: 'Goedemorgen, hier de PvdA, stemt allen op mij.’ De politicus was in een slechtgesneden, en ruikbaar ongewassen pyjama gestoken, met een paar socialistische zweetsokken op de achtergrond. Dus stemde ik een uur later op de Pacifistisch Socialistische Partij.
Fractieleider Jacques Wallage oogt, voor zover ik het kan beoordelen, wat acceptabeler.
Bovendien zijn zijn ideeën lang niet allemaal zo slecht. Bijvoorbeeld dat idee om het gemobiliseerde deel der natie, zowel de arbeider als zijn patroon, tot de aankoop van hun eigen parkeerplaats te dwingen. Niettemin ben ik blij dat de verkiezingen nog lang niet in zicht zijn, want ik schat zijn voorstel zeker op een verlies van tien kamerzetels.