POPMUZIEK: Washed Out

Warmer en zweveriger

De new acoustic movement, electroclash, new rock revolution, freak folk en grime. Slechts een kleine selectie van zogenaamde trends die muziek­bladen en -blogs deze eeuw signaleerden en die een paar jaar later al weer verdwenen waren. Een enkele artiest overleeft zo’n kortstondige hype, en overstijgt die. De dertigjarige huisvlijtmuzikant Ernest Greene, of Washed Out, lijkt wat dat betreft exemplarisch voor de in onbruik geraakte modeterm chillwave.

Laptop- en veel samplegebruik, fuzzy geluidseffecten, liefde voor synthesizerpop uit de jaren tachtig en loungeachtige house zijn belangrijke kenmerken voor bands als Neon Indian en Toro Y Mo. Washed Out viel op met zijn eerste langspeler Within and Without (2011), een vriendelijke popplaat vol dromerige synths en licht vervormde vocalen die een ideale soundtrack lijken voor een strandtent. Greene’s aanpak is avontuurlijk in de combinatie van eighties- en modernere dance-elementen. Invloeden die tegelijkertijd in 2013 al behoorlijk nostalgisch klinken. Bij opvolger Paracosm is dit nog sterker het geval, want Greene gebruikt op het album veel opnamen van oude toetsinstrumenten als de Hammond Novachord of de Ondes Martenot. De typische klanken van deze apparaten maken het geluid van Washed Out nog wat zweveriger. Een echte drummer en bassist geven het geluid extra warmte.

Op Within and Without maakte Greene het verschil door een behoorlijk aantal goede liedjes vanuit die zwoel broeierige basis naar boven te laten komen. Paracosm kent die eveneens; de aanstekelijk zonnige psychedelische pop van It Feels Allright of het weelderig op een relaxte baslijn dobberende Don’t Give Up trekken je echt het album in. Het is dan ook jammer dat Paracosm op een aantal momenten minder meeslepend klinkt. Liedjes als Weightless of All over Now zijn zelfs langdradig. Het titelnummer is een herhaling van zetten en werkt op de zenuwen door de arpeggio’s.

Waar de sterke nummers tot het beste horen van wat Greene tot nu toe heeft gemaakt, maken de minpunten Paracosm uiteindelijk toch minder geslaagd dan de bijna smetteloze voorganger. ‘What’s next?’ is in zijn geval een interessante vraag. Zelf verklaarde hij in de korte YouTube-documentaire Exploring the Sounds of Paracosm: ‘I can work with any instrument, and, it’s always gonna come out as Washed Out. I can never make, like, a heavy metal record.’ Toch is dat laatste misschien niet eens zo’n slecht idee, want deze formule is voor de volgende keer wel gebaat bij wat echt nieuwe impulsen.

_* * *

Washed Out,_ Paracosm (V2/Domino)