Wat nu?

Het zag ernaar uit dat de ministers Sorgdrager en Borst het soft- drugsbeleid zouden liberaliseren in die zin dat er in plaats van een gedoogbeleid een legalisatie van soft drugs zou plaatsvinden, met bepaalde grenzen inzake aanvoer, kweek, kwaliteit en handel. Maar helaas, volgens de berichtgeving komt er niks van, alles blijft bij het oude, ondanks adviezen van ongeveer alle deskundigen op dit terrein.

Wat nu? Moeten wij als gemeenten doorgaan met iets wat gedogen heet, maar eigenlijk dus niet mag, namelijk de handel in soft drugs? Moeten wij blijven doen alsof het waar is dat alleen jongeren soft drugs gebruiken? Moeten wij doorgaan met mensen van middelbare leeftijd die rustig een stickie willen roken, te dwingen dat in een coffeeshop te doen in gezelschap van achttienjarigen, terwijl ze dat liever in een cafe zouden doen bij een pilsje? Moeten we doorgaan met de belachelijke regels over de hoeveelheid die een coffeeshop in huis mag hebben? Moeten we een negentienjarige inkopen laten doen zodat zijn zeventienjarige broertje ook kan roken, maar dan alleen op straat?
Er zijn natuurlijk heel veel volwassenen en jongeren die thuis roken en thuis laten bezorgen, maar kunnen we iedereen daartoe dwingen? Is het nog niet duidelijk dat de gevolgen van alcohol veel schadelijker zijn dan van soft drugs? Moeten wij als overheid het gebruik van een vrij onschadelijk middel als criminaliteit blijven behandelen terwijl alcohol legaal is? Moeten we gebruikers de straat opduwen voor illegale handelingen? Moeten we jongeren in ongecontroleerd, veelal slecht gezelschap brengen met alle risico’s van dien, terwijl we via legalisatie alles in de hand kunnen houden?
Paars - crimineel zeg, wat een beleid, wat een lef.