Wat wil het mos? Wat wil de oceaan?
Is luisteren en communiceren teveel gevraagd?
Genieten van de geur, is soms wel oké.
Zwemmen door het water, is soms the safest place.
Maar wat nou als dat niet meer kan?
Wat nou als de geur vergaat en het water verdampt?
Wat nou als elk blij gevoel dat wordt gecreëerd, overgaat naar verlang?
Jij en ik de mens, hechten waarde aan ons gevoel, gevoel waarmee je niet zonder kan.
Waarom aaien we dan het mos niet en zeggen we het geen gedag?
Waarom blijven we niet alleen zwemmen en stoppen we niet met het verpesten van de bodemkant?
Als we zo door blijven gaan, is het verlangen het enige dat blijft bestaan.
Alles wat is geschapen, kan ons zo ontnomen worden tenzij je het de juiste waardering geeft.
Zo werkt het in veel relaties. Zo ontstaan cohesies waar we van droomde, of het kon ontstaan.
Ik sta voor een open kaart. Waar liefde geven alles is en slechte handelingen vergaan.
Aan jezelf werken om geen verwachting te hebben van de oceaan.
Aan jezelf werken om vuil ergens anders te dumpen dan bij onze maat.
Snel en makkelijke overwegingen maken en ons omgeving verpesten, brengt alleen maar kwaad.
Hij, zij, jij, ik, het, maakt niet uit hoe het heet, het leeft.

Een plek die zo diep is. Wereld van verschil, hoogte en diepte maar toch één.
Wat nou als de natuur die ons iets moois geeft niet anders is, maar wij de mens die de natuur zo verwaarlozen, de wezens zijn.
Dan zouden wij ons zo klein voelen en de natuur vrezen.

Duiding

Alles wat op de wereld bestaat, is anders geschapen. Zelfs de mens.

Maar dat wij toegang hebben tot meerdere bevoegdheden, wat wij hebben gecreëerd, maakt ons niet beter dan iets of iemand.

Net als dat de oceaan/water niet beter is, al kan het veel meer dan de mens ooit zou kunnen.

Om relaties stand te houden, moet je ze voeden.

Om de juiste emoties te behouden, moet je ze voeden.

Zo werkt het ook met water, dieren, planten.

Liefde geven die zij nodig hebben om een gezonde band tussen elkaar te creëren. Ook al ziet de oceaan er anders uit, is het ook een levend wezen. Het beweegt. Het geeft reactie maar het deelt ook vreugde. Het heeft gevoel en alles met gevoel moet je de juiste voeding geven. Als dat niet gebeurt kunnen de gevolgen daarvan ernstig zijn en kan er een breuk ontstaan. Tussen het ene wezen en het andere wezen.