Maar daarover wil ik het vandaag niet met u hebben. Er wordt toch al genoeg gepsychologiseerd. Ik wil het met u, lezer, hebben over het fenomeen tijd, een raadselachtige grootheid die - anders dan water, vuur en passie - van levensbelang is en toch ons bestaan domineert.
Wij hebben de tijd bedacht ter onderlinge vergelijking. Dankzij de tijd bestempelen wij de medemens als jong of oud. Schieten wij daar iets mee op? Is vergelijken niet de domste manier van waarneming? Zijn bijvoorbeeld voornoemde God en de Duivel oud of jong? U zegt stokoud. Ik zeg piepjong. Want ze bestaan alleen als we in ze geloven en ons geloof wordt ieder moment op de proef gesteld.
En zo kunnen we (over tijd gesproken) nog uren redekavelen. Dus aan het werk! En laat de rest maar over aan het vuur, het water en de passie.